Πέμπτη, 12 Μαρτίου 2009

ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΥΠΕΡΟΧΟ Ή ΤΟ ΠΡΟΣΠΕΡΝΑΜΕ ΑΔΙΑΦΟΡΩΝΤΑΣ ;

Ουάσιγκτον. Σταθμός του μετρό. Ενα κρύο πρωινό τον Γενάρη του 2007.

Ενας βιολιστής έπαιξε έξι κομμάτια του Μπαχ για περίπου 45 λεπτά. Στο διάστημα αυτό, περίπου 2 χιλιάδες άτομα πέρασαν από το σταθμό, οι περισσότεροι καθ' οδόν για τη δουλειά τους.
Στα πρώτα τρία λεπτά ένας μεσήλικας σταμάτησε για λίγα δευτερόλεπτα και μετά προχώρησε βιαστικός για τον προορισμό του.
Τέσσερα λεπτά αργότερα ο βιολιστής εισέπραξε το πρώτο του δολλάριο: μια γυναίκα έριξε τα χρήματα στο κουτί του και χωρίς να σταματήσει συνέχισε το δρόμο της.
Εξι λεπτά μετά, ένας νεαρός έγειρε στον τοίχο για να τον ακούσει, μετά κοίταξε το ρολόι του και συνέχισε να περπατά.

Δέκα λεπτά αργότερα, ένα αγοράκι 3 ετών σταμάτησε, αλλά η μητέρα του το έσυρε βιαστικά να συνεχίσει, καθώς το παιδί σταμάτησε για να δει τον βιολιστή. Τελικά η μητέρα έσπρωξε δυνατά το παιδί και το παιδί ξανάρχισε να περπατά γυρνώντας ολοένα το κεφάλι προς τα πίσω. Την ίδια αντίδραση είχαν και πολλά άλλα παιδιά. Όλοι, χωρίς εξαίρεση, οι γονείς τα πίεζαν να προχωρήσουν.

45 λεπτά: ο μουσικός συνέχισε να παίζει. Μόνον 6 άνθρωποι είχαν για λίγο σταματήσει.

Περίπου 20 άτομα του άφησαν χρήματα χωρίς να διακόψουν το ρυθμό τους. Συγκέντρωσε συνολικά 32 δολλάρια.
1 ώρα: τελείωσε το παίξιμο και μια σιγή απλώθηκε παντού. Κανείς δεν το πρόσεξε. Κανείς δεν χειροκρότησε ούτε υπήρξε έστω κάποιο ίχνος αναγνώρισης.

Κανείς δεν το 'ξερε, αλλά ο βιολιστής ήταν ο Τζόσουα Μπελ, ένας από τους καλύτερους μουσικούς του κόσμου. Επαιξε ένα από τα πιο δύσκολα κομμάτια που έχουν ποτέ γραφτεί, με ένα βιολί αξίας 3.5 εκατομμυρίων δολαρίων. Δύο μέρες νωρίτερα, ο Τζόσουα Μπελ είχε γεμίσει ασφυκτικά ένα θέατρο στη Βοστώνη, σε συναυλία που η μέση τιμή του εισιτηρίου άγγιξε τα 100 δολάρια.
Πρόκειται για πραγματικό γεγονός. Ο Τζόσουα Μπελ έπαιξε ινκόγκνιτο στο σταθμό του μετρό στα πλαίσια ενός κοινωνιολογικού πειράματος που οργάνωσε η Ουάσιγκτον Ποστ για την αντίληψη, το γούστο και τις προτεραιότητες των ανθρώπων.
Το ερώτημα που προέκυψε: σε ένα ουδέτερο περιβάλλον και σε ακατάλληλη ώρα, μπορούμε να αντιληφθούμε την ομορφιά; Σταματούμε για να την απολαύσουμε; Αναγνωρίζουμε το ταλέντο όταν εκδηλώνεται σε ασυνήθιστα χωροχρονικά πλαίσια;

Ένα συμπέρασμα που πιθανώς μπορεί να εξαχθεί από το συγκεκριμένο πείραμα είναι:


Αν δεν έχουμε ένα λεπτό για να σταματήσουμε και ν'ακούσουμε έναν από τους καλύτερους μουσικούς του κόσμου να παίζει ένα από τα ωραιότερα κομμάτια που γράφτηκαν ποτέ, με ένα από τα ομορφότερα μουσικά όργανα ... πόσα άλλα πράγματα χάνουμε άραγε:

(Θα ήθελα επίσης να προσθέσω ότι ένα από τα αποτελέσματα της έρευνας ήταν πως μόνο τα παιδιά σταματούσαν να απολαύσουν το έργο.
Επίσης, ευχαριστώ το http://gkourou.blogspot.com για την αποστολή του θέματος.)

Share on Facebook

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Paromoia empeiria oxi toso megalou velinekous eixa prin apo 6 xronia me tin aderfi mou sto stathmo tou trainou sto faliro
Enas apisteutos mousikos -apo oti mathame apo ton idio meta-ton ''rififi'' epaize kithara kai tragoudouse iperoxa.Stisame tin parea mas mia olokliri ora kai apolamvaname ti mousiki tou.
Mas ekane apisteuti entiposi to gegonos oti o kosmos ton prospernouse kai apla erixne lokses maties se emas pou eimastan kalontimenes kai kathomastan dipla tou...Ti thelame arage ekei?
Mpravo se osous skeftikan auto to koinoniko viomatiko empeiriko peirama...
Anadeikniei apisteuta pleures tis zois mas pou exoun eksaleifthei pleon...Giname toso tipopoiimenoi provlepsimoi kai ampalazarismenoi:(
Ta sigxaritiria mou gia to site sou
asralli@hotmail.com

Related Posts with Thumbnails