Τι ξεχωριστό έχουν αυτές οι φωτογραφίες;

Θαυμάστε αυτές τις πανέμορφες δημιουργίες. Κοιτάξτε όλες τις ζωγραφιές και διαβάστε στο τέλος τι το ιδιαίτερο έχουν.






Λοιπόν, το ιδιαίτερο είναι πως είναι ζωγραφισμένες μόνο με ένα απλό μολύβι...
αλλά το πιο σημαντικό και ξεχωριστό είναι πως αυτός που τις ζωγράφισε τις έκανε με το στόμα. Μετά από ένα δυστύχημα στην άρση βαρών όταν πήγαινε γυμνάσιο, ο Νταγκ Λάντις έμεινε παραπληγικός από τον λαιμό και κάτω. Από εκείνη την ημέρα και μετά, περνούσε πολύ ώρα μπροστά στην τηλεόραση. Ο αδελφός του προβληματίστηκε και ήθελε να κάνει κάτι. Ετσι του ζήτησε να ζωγραφίσουν και οι δύο μια ίδια εικόνα. Εκείνος με τα χέρια και ο Νταγκ με το στόμα. Από τότε ο Νταγκ Λάντις ανακάλυψε το ταλέντο του, το οποίο στην συνέχεια καλλιέργησε και με πολλές ώρες σκληρής δουλειάς έφτασε στο αποτέλεσμα που μόλις είδατε στις εικόνες. Ηθικό δίδαγμα: "1ον) Δεν υπάρχει δεν μπορώ, υπάρχει μόνο δεν θέλω και 2ον) Οπου υπάρχει η θέληση, υπάρχει τρόπος".



http://www.mouthart.com

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΟ... ΟΙ ΔΥΟ ΚΟΡΥΦΑΙΟΙ, ΜΑΖΙ... ΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΣΤΕΛΙΟΣ

Ενα σπάνιο ντοκουμέντο από τον καλύτερο μουσικοσυνθέτη και τον καλύτερο τραγουδιστή στον πλανήτη. Ξέρω ότι η υπέρβολη πρέπει να έχει και όρια. Είμαι υπερβολικός, αλλά για μένα και οι δύο είναι οι καλύτεροι που υπήρξαν ποτέ. Χαρακτηρίζοντάς τους με αυτόν τον τρόπο θέλω να δείξω την απέραντη εκτίμηση, σεβασμό και θαυμασμό για τις δύο αυτές προσωπικότητες.
Αρκετοί Ελληνες είναι υπερήφανοι επειδή αποτελούν απογόνους των Αρχαίων Ελλήνων. Πόσοι από εμάς όμως έχουμε σχέση με τους Αρχαίους Ελληνες; Πόσοι από εμάς έχουμε προσφέρει στην κοινωνία; Εγώ σίγουρα όχι. Ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Στέλιος Καζαντζίδης όμως σίγουρα ναι. Αυτοί οι δύο είναι από τους λίγους Ελληνες που γεννήθηκαν τον εικοστό αιώνα και βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο των κορυφαίων ονομάτων της Αρχαίας Ελλάδας. Ολοι οι υπόλοιποι που έχουμε δημιουργήσει σήμερα μια Ελλάδα που είναι βουτηγμένη στην μιζέρια, στην γκρίνια, στον ωχαδελφισμό, στην ζηλοφθονία, στην υπεροψία, στην μικροψυχία, στον τραμπουκισμό, στην έλλειψη καλλιέργειας και μόρφωσης, στις καταχρήσεις, στην παιδεραστία, στην κακοποίηση παιδιών, γυναικών και ζώων και σε άλλα πολλά, θα πρέπει να κάνουμε όλοι μαζί υπεράνθρωπες προσπάθειες για να φτάσουμε έστω κοντά σε εκείνους... Μέχρι τότε όμως, ας απολαύσουμε αυτό το αριστούργημα:

H ENNOIA TΩΝ ΛΕΞΕΩΝ ΣΕ ΕΙΚΟΝΕΣ

«Ζωή δεν είναι να περιμένεις να σταματήσει η βροχή. Είναι να μάθεις να χορεύεις κάτω από τη βροχή!»


Θλίψη...


Αθωότητα...


Πόνος...


Συμπαράσταση...


Φιλία...


Υπομονή...


Σωτηρία...


Ο καλύτερος φίλος...


Στοργή...

Τέχνη σε μια κόλλα χαρτί, χωρίς πινέλα και μολύβια.

Eγινε πρόσφατα ένας διαγωνισμός τέχνης σε χώρα του εξωτερικού. Οι διαγωνιζόμενοι είχαν τη δυνατότητα να δημιουργήσουν σε μία κόλα λευκού χαρτιού, χωρίς στιλό, μολύβι, μαρακαδόρους ή πινέλα. Δείτε το εντυπωσιακό αποτέλεσμα.

ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΗ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ ΣΤΙΣ Η.Π.Α

Προβλήθηκε μόνο μία φορά στο μουσικό κανάλι MTV. Aπαγορεύτηκε από την κυβέρνηση της Αμερικής.

ΣΚΙΕΣ...

Τέχνη από... σκουπίδια! Για πρώτη παρακολουθούμε κάτι ανάλογο. Eκπλησσόμαστε ευχάριστα.

Ευχαριστούμε !

Για μένα προσωπικά και οι δύο έχουν το αλάθητο του Πάπα. Οτο Ρεχάγκελ και Αγγελος Χαριστέας έχουν ακούσει τα χειρότερα από τους Ελληνες οπαδούς. Η αχαριστία είναι μεγάλο μειονέκτημα. Ξεχάσαμε ως λαός ότι ο Γερμανός προπονητής μάς οδήγησε στην μεγαλύτερη έκπληξη όλων των εποχών, στην κατάκτηση του ευρωπαϊκού, ενώ εχθές μας έδειξε το δρόμο προς το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010. Ο Αγγελος Χαριστέας πέτυχε το νικητήριο τέρμα στον τελικό της Πορτογαλίας, ενώ ήταν βασικός στον "τελικό" απέναντι στην Ουκρανία, νίκη που μας χάρισε την πρόκριση στα γήπεδα της Νοτίου Αφρικής. Ολοι κάνουμε λάθη, κανείς δεν είναι τέλειος. Εκείνοι όμως έκαναν λάθη, αλλά παράλληλα χάρισαν ανυπολόγιστη χαρά στους Ελληνες σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη. Εμείς κάνουμε λάθη και δεν προσφέρουμε τίποτα... Στο μέλλον θα έρθουν πάλι άσχημες στιγμές, μπορεί στο Μουντιάλ να μην πάμε καλά, όμως οι αγνοί φίλαθλοι θα είμαστε πάντα εκεί για να σας στηρίζουμε. Η αφίσα τους υπάρχει κολλημένη στον τοίχο του δωματίου μου από το 2004 και θα παραμείνει εκεί για πολλά ακόμη χρόνια.

Ενας Λιθουανός ήρωας καταζητείται από την αστυνομία

Ορισμένες υποθέσεις μέσα μια κοινωνία είναι υπεράνω νόμου. Μερικές φορές η ηθική είναι πιο δυνατή και δίκαιη από κάθε νόμο. Η υπόθεση του Λιθουανού Ντράσιους Κέντις είναι μία από αυτές.
Τα κυκλώματα παιδεραστών -και στην Ελλάδα- αποτελούνται και από υψηλά ιστάμενα πρόσωπα, δημοσιογράφους, δικαστές, ιατρούς, πολιτικούς, δικαστές κ.α. Για το λόγο αυτό είναι πολύ δύσκολη η σύλληψη μελών των κυκλωμάτων παιδοφιλίας, ίσως της πιο απεχθούς και καταδικαστέας πράξης στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Στην Λιθουανία, πριν από μερικά χρόνια ένα μικρό, ανήλικο κοριτσάκι αποκάλυψε στον πατέρα της ότι υπέστη βιασμό από έναν πολιτικό και έναν δικαστή. Εκείνος παρακολούθησε τους δύο υπόπτους και ηχογράφησε τις συνομιλίες τους από τις οποίες αποδεικνυόταν ότι ήταν ένοχοι.
Εστειλε τις κασέτες στην δικαιοσύνη και στα Μ.Μ.Ε της χώρας. Μετά από ένα σχεδόν χρόνο ο φάκελος έκλεισε και οι δύο κατηγορούμενοι αθωώθηκαν. Μια κοπέλα βιάστηκε και ο πατέρας του έψαχνε δικαιοσύνη σε ένα διεφθαρμένο κράτος. Τον έπνιγε το δίκιο του και αποφάσισε να πάρει το νόμο στα χέρια του. Αφού είδε ότι η δικαιοσύνη της Λιθουανίας δεν ήθελε την σύλληψη των δύο δραστών, ο Ντράσιους Κέντις τους ακολούθησε και τους σκότωσε. Σήμερα καταζητείται ως δολοφόνος. Μεγάλα κινήματα έχουν δημιουργηθεί σε όλη την Ευρώπη υπέρ του Ντράσιους. Στη χώρα του είναι ένας εθνικός ήρωας. Στο βίντεο που θα παρακολουθήσετε θα δείτε τα πρόσωπα των ενόχων.

Η αντίδραση ενός σκύλου...

To βίντεο αυτό το πήρα από το υπ' αριθμόν ένα μπλογκ της Ευρώπης, το τρωκτικό.
Αυτό που θα δείτε είναι η αντίδραση ενός σκύλου όταν μετά από επτά μήνες αντικρίζει ξανά το αφεντικό του το οποίο έλειπε στο Ιράκ. Δεν πρέπει να υπάρχει πιο αγνό και αθώο ον στον πλανήτη όσο ο σκύλος. Τα συναισθήματά του δεν έχουν όρια. Οτι κι αν του κάνεις, όσο κι αν του φωνάξεις ή το χτυπήσεις αυτό θα σε αγαπάει περισσότερο από τον ίδιο του τον εαυτό. Αγάπη αυθεντική, ειλικρινής και ανιδιοτελής. Και δυστυχώς υπάρχουν άτομα που βασανίζουν τα ζώα. Ενα ακόμa δείγμα του επιπέδου της κοινωνίας μας, καθώς και το ότι πολλές φορές δεν επικρατεί το σωστό και το δίκαιο. Οι κακοί δεν είναι στην φυλακή όπως συνήθως λέγεται... Εκατομμύρια βασανιστές, παιδεραστές, βιαστές είναι εκεί έξω και αυτή τη στιγμή που διαβάζετε αυτό το άρθρο, εκείνοι είναι έξω και διαπράττουν τα εγκλήματά τους. Ας προσπαθήσουμε όλοι να βελτιώσουμε την κοινωνία μας με το να γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι. Στο μεταξύ όμως, ας απολαύσουμε αυτό το υπέροχο βίντεο...

Να πω τον πόνο μου στις γάτες...

...είναι στιγμές που θέλεις να πεις τον πόνο σου σε κάποιον. Σε πνίγει το δίκιο, πονάς για κάτι, στεναχωριέσαι, είσαι λυπημένος... και το μόνο που επιθυμείς είναι αυτός που σε ακούει να σου πει ότι έχεις δίκιο. Ομως οι περισσότεροι θα βρουν κάτι να πουν για να σου δείξουν ότι έχεις άδικο. Πνεύματα αντιλογίας... Εκείνη όμως την στιγμή το τελευταίο που θέλεις να κάνεις είναι να ακούσεις πως έχει άδικο. Για αυτό τι κάνεις; Λες τον πόνο σου στις γάτες...

Τι κάναμε τότε και τι κάνουμε τώρα...

Καλησπέρα :)

Τα συμπεράσματα που θα ακολουθήσουν δεν είναι ούτε για να μας πιάσει απαισιοδοξία και νοσταλγία, ούτε για να τα βάψουμε... μαύρα. Δυστυχώς, όλα ισχύουν. Κανένα δεν είναι ψέμα ή υπερβολή. Για ορισμένους ισχύουν τα περισσότερα, για άλλους λιγότερα.
Το σημαντικό είναι να προβληματιστούμε και να προσπαθήσουμε όλοι μαζί να βελτιώσουμε την κοινωνία μας και να την κάνουμε πιο αγνή, ειλικρινής και ανθρώπινη, όπως ήταν
κάποτε . . .

Κ Α Π Ο Τ Ε. . . ΣΗΜΕΡΑ... δουλεύαμε οκτώ ώρες έχουμε χάσει το μέτρημα είχαμε χρόνο να πάμε για καφέ με τους φίλους μας τα λέμε μέσω MSN και Skype είχαμε τις πόρτες των σπιτιών ανοικτές, όπως και τις καρδιές μας κλειδαμπαρωνόμαστε, βάζουμε συναγερμούς και έχουμε και 5-6 λυκόσκυλα για να μην αφήσουμε κανέναν να μας πλησιάσει. πίναμε νερό της βρύσης και ήμασταν μια χαρά πίνουμε εμφιαλωμένο και... αρρωσταίνουμε παίζαμε με τους φίλους μας ποδόσφαιρο στις αλάνες παίζουμε ποδόσφαιρο στο Playstation είχαμε 2 τηλεοπτικά κανάλια και πάντα βρίσκαμε κάτι ενδιαφέρον να δούμε έχουμε 100 κανάλια και δεν μας αρέσει κανένα πρόγραμμα κυκλοφορούσαμε με ταπεινά αυτοκίνητα 1000 κυβικών και ήμασταν χαρούμενοι κυκλοφορούμε με τζιπ 2000 κυβικών και στεναχωριόμαστε που δεν έχουμε τζιπ... 3000 κυβικών είχαμε χρόνο για τον εαυτό μας δεν έχουμε χρόνο για κανένα.... λέγαμε καλημέρα σε ένα περαστικό και τον ρωτούσαμε για την τάδε οδό μας τa λέει ο navigator ζούσαμε σε σπίτι 65 τετραγωνικών και... ήμασταν ευτυχισμένοι ζούμε σε σπίτια 120 τετραγωνικών και δεν χωράμε μέσα... είχαμε χρόνο να κοιτάξουμε τον ουρανό, να δούμε το χρώμα του, να ακούσουμε το κελάϊδισμα των πουλιών, να νιώσουμε την ευωδιά του βρεγμένου χώματος τα βλέπουμε στην τηλεόραση και στο ίντερνετ ζητάγαμε συγγνώμη από κοντά το λέμε και με SMS αγοράζαμε ένα παντελόνι και το είχαμε για δύο χρόνια τώρα το έχουμε δύο μήνες και μετά παίρνουμε άλλο τα περιοδικά έπαιρναν συνέντευξη από ανθρώπους σαν τον Σεφέρη παίρνουν από την Πετρούλα και την Τζούλια ξυπνάγαμε πρωί πρωί την Κυριακή για να πάμε στην εκκλησία δεν πάμε γιατί είναι...μπανάλ και γιατί οι παπάδες γίνανε μεσίτες και επιχειρηματίες μαζευόμασταν όλη η οικογένεια γύρω από το κυριακάτικο τραπέζι και αισθανόμασταν ενωμένοι και ευτυχισμένοι. έχει ο καθένας το δικό του δωμάτιο και δεν βρισκόμαστε μαζί στο τραπέζι ποτέ... οι τραγουδίστριες τραγουδούσαν με τη φωνή τραγουδούν με κάτι... άλλο ντοκουμέντο ήταν μια επιστημονική ανακάλυψη ντοκουμέντο είναι ένα ερασιτεχνικό βίντεο που δείχνει δύο οπαδούς ομάδων να ανοίγουν ο ένας το κεφάλι του άλλου είχαμε το θάρρος και τη λεβεντιά να λέμε «Έκανα λάθος». Λέμε «Αυτός φταίει»... Τα παιδιά έβλέπαν στην τηλεόραση κινούμενα σχέδια με τον Μίκυ Μάους, τον Σεραφίνο, τον Τιραμόλα βλέπουν τους Power Rangers και τους Monsters με όπλα και χειροβομβίδες να σκοτώνουν και να ξεκοιλιάζουν...τους κακούς. νοιαζόμασταν για τον γείτονα ο ένας γείτονας ζηλεύει τον άλλον Ζούσαμε με ένα μισθό ζούμε με τους μισθούς που ΘΑ πάρουμε Κάποτε περνάγαμε υπέροχα στο ταβερνάκι της γειτονιάς, με κρασάκι, πενιές και τραγούδι μιζεριάζουμε σε ακριβά εστιατόρια.. τα δανεικά τα έδινε ο αδελφός μας δανείζουν οι τράπεζες δουλεύαμε για να ζήσουμε ζούμε για να δουλεύουμε δεν είχαμε φράγκο στην τσέπη, μα ήμασταν αισιόδοξοι κι ευτυχισμένοι! έχουμε τα πάντα και τρωγόμαστε με τα ρούχα μας...

...

<

KAΘΗΛΩΤΙΚΟ

Κατά την προσωπική μου άποψη, ένα από τα ομορφότερα τραγούδια των τελευταίων ετών. Τους εξαιρετικούς στίχους έγραψε ο Ηλίας Κατσούλης (σ.σ. Εισιτήριο στην τσέπη σου, Καράβια χιώτικα, Τα σμυρνέικα τραγούδια, Με τα φτερά του έρωτα, κ.α.), ο οποίος πέρυσι έφυγε από τη ζωή. Την υπέροχη μουσική συνέθεσε ο ίδιος ο Γιάννης Πλούταρχος, γεγονός που δείχνει ότι ο ξεχωριστός αυτός καλλιτέχνης έχει ταλέντο και ως συνθέτης.
Το καλοκαίρι είχα παρακολουθήσει από κοντά συναυλία του Πλούταρχου στην Αρχαία Ολυμπία. Είχε τόσο κόσμο που περίποου 2.000 άτομα έμειναν εκτός. Τη συναυλία παρακολούθησαν άτομα ηλικίας από 5 έως 75 ετών. Πολλοί λίγοι τραγουδιστές μπορούν να καταφέρουν κάτι ανάλογο και να χαρίσουν ένα χαμόγελο σε άνδρες και γυναίκες, αγόρια και κορίτσια κάθε ηλικίας. Κλείνω αργά τα βλεφαρά μου...

ΟΛΗ Η ΠΑΡΑΛΙΑ ΧΟΡΕΥΕΙ, ΕΝΑΣ ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΣΕ !

Παρακολούθησα αυτό το βίντεο και μου άρεσε πολύ. Αισιοδοξία και χαρά πηγάζει από τον χορό των λουομένων. Δεν έχει καμία σχέση με όσους χορεύουν σε ηλεκρονικούς ρυθμούς της trance ή της psychedelic. Στο βίντεο αυτό κανείς δεν έχει πάρει ναρκωτικά, κανένας δεν ντρέπεται και οι πρωταγωνιστές είναι κάθε ηλικίας. Μακάρι να γινόταν παντού και πιο συχνά. Το τραγούδι λέγεται Catch My Disease. Ερμηνευτής ο Ben Lee.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ - ΨΕΥΤΟΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ - ΤΡΑΜΠΟΥΚΟΥΣ - ΦΑΣΙΣΤΕΣ

(Η χειρότερη μορφή φασισμού είναι να επιβάλλεις την άποψή σου σκοτώνοντας. Αυτό κάνουν οι τρομοκρατικές οργανώσεις, οι οποίες δεν έχουν καν άποψη, ιδανικά και όνειρα. Ωστόσο, όσο δίνουμε βήμα και λόγο στους δολοφόνους (σ.σ. μέλη της 17ης Νοέμβρη αρθογραφούν στην ιστοσελίδα του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου), όσο ισχυρές προσωπικότητες που μπορούν να επηρρέασουν την άποψη του κοινού, όπως ο Λάκης Λαζόπουλος δικαιολογούν τους δολοφόνους λέγοντας στην εκπομπή του μπροστά σε εκατομμύρια κόσμο "Μακάρι να μην πεθάνουν οι αστυνομικοί, αλλά η βία φέρνει βία" (κύριε Λαζόπουλε, πρώτον είναι απαράδεχτο να δικαιολογείτε δολοφόνους. Αν το 20χρονο κορίτσι που χαροπαλεύει ήταν κόρη σας, θα το λέγατε αυτό; Οχι, βέβαια. Τότε μην είστε υποκριτής. Παιδεραστές ή βιαστές θα δικαιολογούσατε ποτέ; Και δεύτερον, εμείς οι εκατομμύριοι Ελληνες πολίτες γιατί δεν δολοφονούμε; Διότι η βία δεν πρέπει να φέρνει βία, είναι λάθος νοοτροπία, είναι κακή νοοτροπία. Εχετε τόση δύναμη και αντί να προβάλλετε το καλό, προβάλλετε το κακό) και όσο οι εφημερίδες (σ.σ. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, ΤΑ ΝΕΑ) θα δημοσιεύουν τις απόψεις δολοφόνων, δηλαδή τις προκηρύξεις των τρομοκρατών, τόσο θα καλλιεργείται η τρομοκρατία και τα μέλης της θα βρίσκουν έδαφος για δράση στην Ελλάδα. Οι αλλαγές στην κοινωνία μας θα επιτευχθούν με ειρήνη, αγάπη, διάλογο και αγώνες, όχι με βία και αίμα. Οσο ο ένας μισεί τον άλλον, όσο θα αδιαφορούμε για τον τόπο μας και όσο οι πολιτικοί θα νοιάζονται περισσότερο για το να παραμείνουν στη θέση τους, απ' το να νοιάζονται για την ελληνική κοινωνία, τόσο περισσότερο θα κυριαρχεί το χάος και η αναρχία. Προβάλλω επώνυμα την άποψή μου εναντίον ορισμένων προσωπικοτήτων των Μ.Μ.Ε, καθώς και εναντίον των τρομοκρατών κι αν ποτέ φύγω από τη ζωή από κάποια σφαίρα μπράβων ή τρομοκρατών, τουλάχιστον θα έχω φύγει εκφράζοντας ταπεινά, ειρηνικά και επώνυμα μια άποψη υπέρ του καλού και της ειρήνης. Ακολουθεί ένα κείμενο που εστάλει από έναν άγνωστο Ελληνα πολίτη στο πρώτο μπλογκ της Ευρώπης http://troktiko.blogspot.com και το αναρτώ στο μπλογκ μου μήπως και ευαισθητοποιηθούν ολοί αυτοί που αναφέρω. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΝΔΡΙΚΟΠΟΥΛΟΣ)

"ΕΙΜΑΙ 34.ΔΟΥΛΕΥΩ ΜΕ ΒΑΣΙΚΟ 540 ΕΥΡΩ.ΦΤΑΝΩ ΤΑ 730 ΜΕ ΝΥΧΤΕΡΙΝΕΣ ΒΑΡΔΙΕΣ.Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΡΓΗ ΕΔΩ ΚΑΙ 9 ΜΗΝΕΣ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΒΓΑΛΕΙ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ.ΠΛΗΡΩΝΩ ΕΝΟΙΚΙΟ 450 ΕΥΡΩ,ΚΑΡΤΑ 150 ΕΥΡΩ ΦΩΣ ,ΝΕΡΟ ,ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΒΕΝΖΙΝΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΟΛΛΑ.ΠΩΣ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΩ?ΜΕ...
ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΘΕΡΙΚΑ ΜΟΥ.Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΤΗΝ ΣΥΝΤΑΞΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΗΝ ΚΟΨΑΝ ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΠΟΥ ΤΟΥ ΛΕΙΠΕΙ.ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΓΑΖΙ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΚΑΙ ΤΟ ΠΗΡΕ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΟΔΟΥ ΕΔΩ ΚΑΙ 8 ΧΡΟΝΙΑ.ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΑΠΑΤΕΩΝΑ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΔΩΣΕ ΠΛΑΣΤΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΟΤΑΝ ΕΙΧΕ ΤΟ ΜΑΓΑΖΙ ΕΔΩ ΚΑΙ 6 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΣΥΝΕΧΕΙΣ ΑΝΑΒΟΛΕΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ.ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΥΝΕΧΙΖΩ ΝΑ ΣΑΣ ΛΕΩ ΠΟΣΑ ΑΚΟΜΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΕΧΟΥΜΕ.ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΛΕΩ ΑΥΤΑ?ΓΙΑΤΙ ΠΟΛΥ ΑΠΛΑ ΡΕ ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΤΡΕΛΑ ΜΟΥ ΔΕΝ ΜΟΥ ΦΤΑΙΕΙ Ο ΜΠΑΤΣΟΣ ΓΙΑ ΟΣΑ ΤΡΑΒΑΩ.ΔΕΝ ΜΟΥ ΦΤΑΙΕΙ Η ΚΟΠΕΛΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ 20 ΕΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΧΑΡΟΠΑΛΕΥΕΙ.ΠΟΣΟ ΖΩΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΠΟΙΟΙ ΠΟΥ ΚΑΘΕΣΤΕ ΚΑΙ ΛΕΤΕ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΡΩΤΗΘΟΥΜΕ ΤΙ ΤΟΥΣ ΟΠΛΙΖΕΙ ΤΟ ΧΕΡΙ.ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑ ΑΡΡΩΣΤΟ ΤΣΟΓΛΑΝΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ.ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑ ΣΕΙΣΙΔΗ Η ΟΠΩΣ ΑΛΛΙΩΣ ΤΟΝ ΛΕΝΕ ΝΑ ΣΚΟΡΠΙΣΕΙ ΘΑΝΑΤΟ ΓΙΑ ΝΑ ΖΩ ΕΓΩ ΚΑΛΥΤΕΡΑ.ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΟΡΕΙΕΣ ΣΑΣ ΤΩΡΑ?ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΥΜΟΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ?ΠΟΣΟΙ ΑΡΑΓΕ ΚΡΥΦΟΓΕΛΑΤΕ ΑΠΟ ΧΑΡΑ ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΝΟΣΟΣΚΟΜΕΙΟ?ΑΛΛΑ ΤΙ ΚΑΘΟΜΑΙ ΚΑΙ ΓΡΑΦΩ.ΑΦΟΥ ΟΤΑΝ ΤΟΥΣ ΠΙΑΣΟΥΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΥΣ ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΝΑ ΜΑΣ ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.ΚΑΠΟΙΟΙ ΘΕΛΑΝ ΘΕΛΟΥΝ ΚΑΙ ΘΑ ΘΕΛΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΑ ΔΥΟ.ΔΥΣΤΥΧΩΣ Ο ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ.ΚΑΠΟΙΟΙ ΤΟΝ ΚΑΛΛΙΕΡΓΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ.ΠΟΥ?ΨΑΞΤΕ ΣΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ.ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΑΙΜΑ.ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΤΕ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ ΕΤΣΙ.ΑΛΛΑΞΤΕ ΤΗΝ ΔΙΚΙΑ ΣΑΣ ΡΕ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ.ΚΑΝΤΕ ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΠΡΑΞΗ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΣΑΣ.ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΤΕ."

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ...

28 Οκτωβρίου 2009. Κόμματα (σ.σ. Συνασπισμός) ζητούν την κατάργηση της παρέλασης. Μια ημέρα νωρίτερα τραμπούκοι φασίστες επιτίθενται εναντίον αστυνομικών με στόχο τη δολοφονία τους. Οποιος ανεβάζει ελληνικές σημαίες θεωρείται από αρκετούς ως φασίστας (η μοναδική χώρα στον κόσμο που συμβαίνει κάτι παρόμοιο). Χάνονται παραδόσεις, ήθη και έθιμα που έμειναν ζωντανά για αιώνες. Προσωπικότητες όπως η Μελίνα Μερκούρη ή ο Μίκης Θεοδωράκης που έκαναν γνωστό το όνομα της Ελλάδας από άκρη σε άκρη της γης και έχυσαν αίμα για τον τόπο μας είτε έχουν φύγει από τη ζωή, είτε έχουν μείνει στο περιθώριο. Εχει χαθεί η αγνή και ρομαντική αγάπη προς την πατρίδα, όπως νιώθουμε για την μάνα μας. Μια αγάπη ανιδιοτελής χωρίς φανατισμούς και παρωπίδες. Οι πολιτικοί, αλλά και αρκετοί "Ελληνες" φαίνεται να νοιάζονται περισσότερο για άλλες χώρες παρά για τη δική τους.
Το "Αξιον - Εστι" θα τιμήσει την σημερινή ημερομηνία, θα τιμήσει όσους έχασαν τη ζωή τους για τη χώρα και σημειώνει πως για να βελτιωθεί η κοινωνία και για να ζήσουν ξανά αγαπημένοι μεταξύ τους οι πολίτες μιας χώρας θα πρέπει να αγαπούν τον τόπο τους και να μην αδιαφορούν. Αλλά αγάπη όχι φανατική, εθνικιστική και φασιστική, αγάπη αντικειμενική και ταπεινή χωρίς υπεροπτισμούς, μίση και αντιπάθειες για άλλες χώρες και πολιτισμούς.
Ακούστε το τραγούδι "ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΑΙΔΙΑ" με την Σοφία Βέμπο.

ΤΖΟΡΝΤΑΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΓΟΥΙΛΚΙΝΣ - JORDAN VS WILKINS

1987, 1988. Διαγωνισμoί καρφωμάτων στο N.B.A. Ο κορυφαίος όλων των εποχών Μάικλ Τζόρνταν κόντρα στον πιο θεαματικό στα καρφώματα μπασκετμπολίστα των Η.Π.Α, Ντομινίκ Γουίλκινς. ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΤΟΥΣ:

Γράμμα της μητέρας του μικρού Αλεξ

(Χωρίς να αλλάξω ούτε κόμμα, αναρτώ ένα κείμενο που έγραψε πριν μερικούς μήνες στο μπλογκ της η μητέρα του αγνοούμενου Αλεξ. Μπορεί εμείς να ζούμε μια χαρά και να γκρινιάζουμε για κάθε ηλιθιότητα, αλλά υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι που υποφέρουν αληθινά. Και όχι μόνο υποφέρουν, αλλά αντιμετωπίζουν τον πόνο με μεγάλη ταπεινότητα και ήθος. Οπως αναφέρει η ίδια η Νατέλα και εκείνη είναι μετανάστρια, όπως και ο Νάσσος τον οποίο χαρακτηρίζει ως δολοφόνο του Αλεξ. Ωστόσο, υπάρχουν μετανάστες όπως ο Νάσσος και άλλοι πολλοί που χωρίς την παραμικρή αμφιβολία έχουν συντελέσει θεαματικά στην αύξηση της εγκληματικότητας στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, αλλά από την άλλη πλευρά υπάρχουν και μετανάστες/ιες όπως η Νατέλα, η οποία με την συμπεριφορά της, με την εξαιρετική χρήση των ελληνικών, με την πνευματική της καλλιέργεια ως καθηγήτρια μουσικής και με τις αξίες και τα ιδανικά της, όχι μόνο έχει προσφέρει στην ελληνική κοινωνία, αλλά μας έχει κάνει καλύτερους ανθρώπους. Και είναι τιμή μας που βρίσκεται εδώ. Την ευγνωμονούμε και παράλληλα της ζητάμε ένα μεγάλο συγγνώμη και για ότι συνέβη στο παιδί της, αλλά και για το γεγονός ότι οι δολοφόνοι του Αλεξ είναι ελεύθεροι να διασκεδάζουν χλευάζοντάς την. Ακολουθεί το γράμμα της Νατέλας.)



Δικαιοσύνη ...

Ο καθένας περνάει τα βράδια του όπως μπορεί και όπως του αρέσει. Εγώ δεν έχω και πολλές επιλογές. Συνήθως δουλέυω μέχρι αργά, και μετά κάθομαι στο σπίτι. Μερικές φορές κλαίω. Για όλα αυτά που έκαναν σε μας και πολύ περισσότερο γι'αυτό που έκαναν στον Αλεξ. Κάποιες φορές πηγαίνω σε συναυλίες - είναι η δουλειά μου άλλωστε. Την Τετάρτη είδα την συναυλία με τους μαθητές του Δημοτικού Ωδείου, με το τίτλο "Αν δεν υπάρχει ραγιάς, δε φυτρώνει πασάς" (συμφωνώ απολύτως ). Τώρα, το Σάββατο, είπαμε να δούμε την βραδιά ποίησης. Δεν έφτασα μέχρι το θέατρο. Ακριβώς κάτω από το σπίτι μου, ανταμώθηκα με τον αλβανό Νάσο, και την φάρα του. Μόλις με είδε έκανε μεταβολή, αλλά οι υπόλοιποι άρχισαν να βρίζουν και να τον ενθαρρύνουν. Πήγαιναν προς τα μπαράκια στην Κυριώτισσα. Βραδυνή έξοδο με τις γκόμενες τους, κανονικά. Η δικαιοσύνη αποφάσισε ότι αυτός με τα άλλα τέσσερα αποβράσματα χτύπησαν το γιό μου μέχρι θανάτου, τον πέταξαν σαν σκυλί, (μετά τι έγινε, και που πήγαν το κορμί του Αλέξανδρου, μάλλον πρέπει να το βρώ μόνη μου, δεν ασχολείται κανείς) και τώρα με 4 ώρες στην κουζίνα του γηροκομείου ο Νάσος εκτίει την "ποινή" του. Ηταν βλέπετε ανήλικος. Τώρα η κοινωνία πασχίζει να τον κάνει σωστό άνθρωπο. Το πιστέυετε; Εγώ όχι. Αλλά εμένα με εξοργίζει το γεγονός ότι εγώ είμαι υποχρεωμένη να παραμένω υπόδειγμα πολίτη, αντικρίζωντας τον δολοφόνο του γιού μου. Μην τυχόν να του πώ κάτι, η ακόμη χειρότερα,να κάνω. Οι κανόνες και οι ακριβοί δικηγόροι προστατέυουν τον "κακόμοιρο" τύπο, καταδικασμένο για παραβατική συμπεριφορά, λόγω της οικογενειακής του κατάστασης. Πατέρας αλκοολικός ( πως δουλέυει, απορώ ), στην μητέρα απαγορεύτηκε η είσοδος στην Ελλάδα, αλλά τελικά στρογγυλοκάθεται, και έβγαλε την πράσινη κάρτα ( πολύ θα ήθελα να μάθω, ποιός της την έδωσε), η αδελφή εδώ και πολλά χρόνια κάνει το αρχαιότερο επάγγελμα, τα αδέλφια του αγνωστο τι κάνουν. Βασικά και εγώ είμαι μετανάστρια. Και νιώθω κορόιδο. Τι την θέλουνε την σωστή νομοταγή συμπεριφορά, αν τελικά ο Νάσος, ο Στέλιος, ο Λευτέρης και ο Βασίλης είναι πιο πολύτιμοι από εμάς; Τι πρέπει να κάνω εγώ; Δεν τιμώρησαν αυτούς, εμένα καταδίκασαν να τους βλέπω και να μην μπορώ ούτε να πω κάτι.... και όποιος με κρίνει, ας δώσει πρώτα το παιδί του για σφαγή σ'αυτούς και μετά ας έρθει να το συζητήσουμε επί ίσοις όρους. Πολύ πίκρα, αλλά αν το διαβάζει και κάποιος άλλος νιώθω κάποια ανακούφιση.
Τα δικαστήρια με τους ενήλικες ( μητέρες, παππούδες, γιαγιάδες κλπ. ) πάνε για το φθινόπωρο. Πιο νωρίς δεν θα έχει καθαρογραφεί η δικογραφία. Τα δικαστήρια εδώ είναι υπόθεση. Να, μεθάυριο πάλι έχουμε τον Χίο, έκανε έφεση (και πήρε και δύο αναβολές).
Οι άλλες δικάσιμες ακόμα δεν ορίστηκαν, θα τα γράψω αργότερα. Και μακάρι να μπορούσα να γράψω για κάτι καλό.....

ΕΛΑ ΡΕ ΕΛΠΙΔΑΡΑ ΟΜΑΔΑΡΑ!! ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ ΠΙΟ ΣΥΜΠΑΘΗΤΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!

Στη βόρειο Ελλάδα, την Μακεδονία και συγκεκριμένα στην όμορφη πόλη των Σερρών υπάρχει μία ομάδα χωρίς προηγούμενο, η Ελπίδα Χορτερού. Ιδρύθηκε την περίοδο 1965-66 και τα χρώματα της είναι το πράσινο και το λευκό. Έμβλημα της ομάδος είναι ο Joker (Γέλως), τιμής ένεκεν στην μεγάλη παράδοση του Χορτερού στον τζόγο (χαρτιά). Αγωνίζεται στο τοπικό πρωτάθλημα Σερρών. Θέλετε να μάθετε γιατί ξεχωρίζει; Απλά δείτε όλο το βίντεο μέχρι το τέλος, ανοίξτε τον ήχο (είναι σημαντικό) και θα καταλάβαιτε γιατί:

ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΕΝΑ ΥΠΕΡΟΧΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

Τέτοιες μελωδίες με παροτρύνουν να αποθεώνω την ελληνική μουσική και να δηλώνω με κάθε σιγουριά (έχοντας παράλληλα την εμπειρία της παραμονής στο εξωτερικό) ότι η μουσική της χώρας μας είναι ευλογημένη. Μακάρι να το αντιληφθούμε όλοι κάποτε, Ελληνες και ξένοι, και να δώσουμε -πάντα με ταπεινότητα- την αξία που της αξίζει. Ενα τραγούδι από τα σπλάχνα της υπέροχης Κρήτης που έχει βγάλει ορισμένες από τις καλύτερες μελωδίες του τόπου μας.



Εξαιρετική και η ερμηνεία από τον Νότη Σφακιανάκη, ο οποίος έχει τραγουδήσει κατά την άποψή μου ορισμένα από τα καλύτερα τραγούδια της τελευταίας δεκαετίας. Είναι από τους ελάχιστους ο οποίος δεν έχει τραγουδήσει μόνο για την αγάπη, αλλά και για την μάνα, τον αδελφό, τον χαμένο από τα ναρκωτικά φίλο, την πατρίδα, την σημερινή κοινωνία, την Πόλη... Για παράδειγμα: Η Στέλλα η Σμυρνιά, Η μπαλάντα των χριστουγέννων, Τα κλεμμένα, Για μένα, Να ξαναρθείς, Ταξιδεψέ με, Λυγαριά μου γλυκιά, Το αγγελούδι και άλλα πολλά. Ακούστε και την εκπληκτική ερμηνεία από τον Νότη.