Η ιστορία του κοάλα, Σαμ...

Το καλοκαίρι που μας πέρασε (σ.σ. στο νότιο ημισφαίριο όταν στην Ελλάδα έχουμε χειμώνα, εκεί έχουμε καλοκαίρι), ένα κοάλα έγινε το σύμβολο της Αυστραλίας μετά τις καταστροφικές πλημμύρες που ταλαιπώρησαν χιλιάδες κόσμο και σκότωσαν αμέτρητα ζώα και δεκάδες ανθρώπους. Δείτε την προσπάθεια σωτηρίας του Σαμ, ο οποίος γλύτωσε από τις φλόγες, αλλά όχι από τις συνέπειες των εγκαυμάτων...

H "επανάσταση" του Τζέιμι Ολιβερ...

Ισως οι περισσότεροι να τον έχετε ακούσει ή ακόμα και να τον έχετε δει στην τηλεόραση. Η τελευταία εκπομπή του Τζέμι Ολιβερ έσπασε όλα τα ρεκόρ θεαματικότητας, όταν πήγε στην πόλη της Αμερικής με το μεγαλύτερο ποσοστό παχυσαρκίας. Εκεί τα παιδιά έτρωγαν πίτσα για πρωινό και δεν ήξεραν τι είναι η πατάτα και η τομάτα! Ο Τζέιμι έκανε τη δική του επανάσταση ξεκινώντας από τη βάση της διατροφικής αλυσίδας των παιδιών μιας ολόκληρης πόλης και πηγαίνοντας κόντρα στις επιθυμίες μικρών και μεγάλων. Και όλα αυτά εξαιτίας της ανικανότητας και απερισκεψίας των γονέων και των εκπαιδευτικών, οι οποίοι δεν έμαθαν ποτέ στα παιδιά τους τα βασικά της σωστής διατροφής. Δείτε τα δύο μικρά σε διάρκεια βίντεο ενός εκ των σημαντικότερων προσωπικοτήτων των τελευταίων ετών. Ο Αγγλος Τζέιμι Ολιβερ, τόσο απλός και γνήσιος, έχει βοηθήσει εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο να μαθαίνουν να τρώνε σωστά, κερδίζοντας έτσι περισσότερα χρόνια ζωής και καλύτερη ποιότητα ζωής.

ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΣΟΥ...

Οταν κάνεις κάτι για τον εαυτό σου, αυτό θα φύγει μαζί με σένα όταν και εσύ αποχαιρετήσεις τον κόσμο αυτό. Οταν όμως κάνεις κάτι για την κοινωνία και τον τόπο σου, αυτό θα μείνει για πάντα στην αιωνιότητα.
ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΣΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗ ΓΚΙΟΛΙΑ. ΤΟ ΤΡΩΚΤΙΚΟ ΕΔΩΣΕ ΦΩΝΗ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΞΕΣΚΕΠΑΣΕ ΠΟΛΛΑ ΛΑΜΟΓΙΑ. ΤΟ ΟΤΙ ΕΚΛΕΙΣΕ ΔΕΙΧΝΕΙ ΠΩΣ Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ ΠΕΘΑΙΝΕΙ...






(ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ ΚΩΣΤΑ ΜΠΑΞΕΒΑΝΗ

Τέτοιες ώρες είναι εύκολο να κυλήσεις στον συναισθηματισμό. Είναι εύκολο να χαθείς και στο φόβο. Να φτάσεις στο σημείο να πιστεύεις πως η ασφάλειά σου είναι ο φόβος σου. Να ζεις σαν σκια που φοβάται σκιές. Αν κάνω το πρώτο θα είναι λάθος, ενώ αν κάνω το δεύτερο δεν θα σέβομαι τον εαυτό μου και το τελευταίο ρεπορτάζ του Σωκράτη Γκιόλια. Αυτό στο οποίο ο ίδιος έπεσε νεκρός.

Ο Σωκράτης με... πήρε τηλέφωνο πριν από δέκα μέρες για να βγω στην εκπομπή του στο «Θέμα». «Κανόνισε την βδομάδα αυτή να βρεθούμε για να ξεκινήσεις μια εκπομπή στο ραδιόφωνο» είπε πριν κλείσει το τηλέφωνο. «Καλά ρε Σωκράτη μη βιάζεσαι, δεν πρόκειται να χαθούμε» του απάντησα. Χαθήκαμε τελικώς. Ο Σωκράτης χάθηκε. Από τα χέρια κάποιων που αυτοαπακολούνται «Σέχτα Επαναστατών». Φαντάζομαι πως κάποια στιγμή θα βγάλουν και μία προκήρυξη όπου θα λένε διάφορα. Αν έχεις την ικανότητα να σκοτώνεις ανθρώπους έχεις σίγουρα και αυτή να δημιουργείς αιτίες.

Δεν θυμάμαι κανέναν επαναστάτη να σκοτώνει δημοσιογράφους. Μόνο παρακρατικούς. Στην Ελλάδα το 1946 οι ταγματασφαλίτες σκότωσαν στην Μαγνησία τον δημοσιογράφο του Ριζοσπάστη Κώστα Βιδάλη. Και το 1948, άγνωστοι, τον δημοσιογράφο του CBS Τζώρτζ Πόλκ. Η δολοφονία του Πολκ που αποδόθηκε στους αντάρτες, είχε τελικώς για αρχιτέκτονες τις μυστικές υπηρεσίες Βρετανίας και ΗΠΑ.

Έμελλε ο Σωκράτης να αποδείξει, σε αυτό το τελευταίο ρεπορτάζ της ζωής του, πως στην Ελλάδα οι δημοσιογράφοι δολοφονούνται ακόμη. Μήπως απέδειξε και πως υπάρχουν ακόμη παρακρατικοί;

Όταν εμφανίστηκε με προκήρυξή της η Σέχτα Επαναστατών, ήμουν από τους πρώτους που είχα γράψει, πως καμιά αριστερή ομάδα, δεν αυτοαποκαλεί τον εαυτό της με τον προσδιορισμό «σέχτα». Ο όρος σέχτα, είναι αρνητικός για οποιονδήποτε αριστερό. Και είχα αφήσει να εννοηθεί πως το πιθανότερο είναι κάποιος να τον επέλεξε ξεφυλλίζοντας ένα μαρξιστικό λεξικό προσπαθώντας να κάνει αριστερά βαφτίσια. Αλλά ήταν πολύ απολίτικος ή επαγγελματίας προβοκάτορας.

Αυτοί οι «ιδεολογικοί τιμωροί» που φαίνονται να αγνοούν ακόμη και το τι σημαίνει σέχτα, σκότωσαν έναν δημοσιογράφο χωρίς φρουρά, που ήταν ταυτισμένος με την δημιουργία των ισχυρών blogs στην Ελλάδα. Δηλαδή με την αποδυνάμωση των παραδοσιακών και διαπλεκόμενων ΜΜΕ. Έκαναν έτσι εκατοντάδες άλλους να φοβηθούν. Σίγουρα όχι τους φυλασσόμενους ή τους παρακοιμώμενους. Το έκαναν απλώς γιατί αυτός είναι ο ρόλος τους.

Νομίζω πως η Ελλάδα ζει, ότι έζησε η Ιταλία την δεκαετία του 70 και του 80. Όταν οι Μυστικές Υπηρεσίες και ο παρακρατικός μηχανισμός της Gladio δημιούργησαν στην γειτονική χώρα με βομβιστικές επιθέσεις και δολοφονίες,ένα κλίμα φόβου και έντασης, που έκανε να φαντάζει αναγκαίο ένα σκληρό κράτος

Η χώρα μας μπήκε σε αυτήν την τροχιά από το 2004. Όταν το κράτος, στο όνομα εξυπηρέτησης κάποιων «συμφερόντων» του, επέτρεψε σε ομάδες να κινηθούν εξωθεσμικά. Αποκαλύφθηκε πως αυτές οι ομάδες παρακολουθούσαν πολιτικούς και τον πρωθυπουργό, μέσα από το δίκτυο της κινητής τηλεφωνίας. Ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, έσβησε τα ίχνη των παρακολουθήσεων-κυκλοφορει σήμερα ελεύθερος- και τρεις υπουργοί της κυβέρνησης Καραμανλή ανέλαβαν να δώσουν την παράσταση της μπουρδολογικής συγκάλυψης. Δεν πιάστηκε κανένας. Το κράτος συνέχισε ήσυχο να κυνηγάει «τρομοκράτες» ίσως γιατί ήταν πολύ βέβαιο πως δεν κινδύνευε από τους υποκλοπείς που μαγνητοφωνούσαν τον ίδιο τον πρωθυπουργό και τα κρατικά μυστικά. Αργότερα αποκαλύφθηκε πως την περίοδο εκείνη είχε πεθάνει ο υπάλληλος της Vodafone Τσαλικίδης. Στο αρχείο μου έχω μερικές φωτογραφίες του νεκρού Τσαλικίδη. Είναι ήρεμος σαν κοιμισμένος. Όλοι γνωρίζουν πως ένας άνθρωπος που αυτοκτονεί αποφασίζοντας να κρεμαστεί δεν έχει αυτή την όψη. Εκτός αν τον πάρει ο ύπνος την ώρα που κρεμιέται.Η επίσημη εκδοχή όμως είναι πως αυτοκτόνησε.

Πρόσφατα αποκάλυψα πως ένας μηχανισμός της ΕΥΠ έκανε ιδιωτικές παρακολουθήσεις. Ανώτερα στελέχη της Εθνικής Υπηρεσίας είχαν διαμορφώσει ένα παραμάγαζο. Το θέμα έληξε «ομαλά» και πάλι.

Ένα τέτοιο σύστημα χρειάζεται νεκρούς. Μπορεί να είναι αυτοί που ενοχλούν, αυτοί που ξέρουν ή αυτοί που θα παραδειγματίσουν. Οι πολίτες θα γίνουν αυτοί που θα φοβούνται. Και δεν γίνεται να τους σκοτώσουν υπογράφοντας ως παρακράτος. Μπορούν να υπογράψουν ως επαναστάτες. Σημασία έχει ο νεκρός και το μηνυμα και όχι ο δολοφόνος.

Η Ελάδα έχει μπει σε έναν κύκλο ανωμαλίας. Είναι εύκολο να χαθούμε στα δάκρυα και στο φόβο μας. Αυτό θέλουν. Ας μην γελιόμαστε. Τα blogs ήταν για το σύστημα μια κατάσταση εκτός ελέγχου. Όποιες ανεξάρτητες φωνές, επίσης. Η φράση της Σέχτας , «όποιος δημοσιογράφος βρεθεί μπροστά μας θα τον πυροβολήσουμε στο κεφάλι», δεν είναι ούτε τυχαία, ούτε επαναστατική ρήση. Είναι εκ των πρωτέρων δικαιολόγηση μιας επιλογής που μπορεί να δημιουργήσει την κατακραυγή του κόσμου. Έτσι τώρα φαντάζουν συνεπείς και σκληροί ενώ είναι απλώς δολοφόνοι.

Για τους δημοσιογράφους διαμορφώνεται μια νέα κατάσταση. Μετράμε και κλαίμε έναν νεκρό,που για πολλούς ήταν ένας φίλος, αλλά πρέπει να μετρήσουμε τις ευθύνες. Αν φοβηθούμε θα έχουμε χάσει. Αν φοβηθούν, θα εξαφανιστούν. Πρέπει να μιλήσουμε ανοιχτά στον κόσμο, και μαζί με την μνήμη του Σωκράτη να υπερασπίσουμε την τιμή μας. Δεν έχουμε δικαίωμα να αφήνουμε μια χώρα να θεωρεί φυσικά φαινόμενα τη βρωμιά, την ατιμωρησία, το παρακράτος, τις δολοφονίες και τους τρομοκράτες. Και την αφήνουμε

Δεν χρειάζεται μνημόσυνα ο Σωκράτης. Χρειάζεται εμείς να μην νεκρωθούμε.

ΥΓ 1 :Κύριε Χρυσοχοίδη, η αρχική βεβαιότητα της ΕΛΑΣ ότι πρόκειται για εκτελεστές του κοινού εγκλήματος δεν ήταν απαραίτητα λάθος. Ίσως ήρθε η ώρα ωστόσο να προσεγγίσετε το θέμα πολιτικά και όχι αστυνομικά
ΥΓ2: Προς Σέχτα. Η φράση του Μάο «χτύπα έναν για να φοβίσεις 100» που σας είναι αρεστή πού ακριβώς αποσκοπεί στη περίπτωσή σας; Τι κάνουν αλήθεια οι φοβισμένοι δημοσιογράφοι;

Φασισμός, τραμπουκισμός και αναρχία στη χώρα που κάποτε γέννησε τη δημοκρατία...

Μπήκα να ανεβάσω φωτογραφίες sto facebook από τις διακοπές μου και διαβάζω ότι δολοφονήθηκε ο Σωκράτης Γκιόλιας, ο οποίος είναι εκ των ιδρυτών της πρώτης σε επισκεψιμότητα ιστοσελίδας στην Ελλάδα, του τρωκτικού (troktiko.blogspot.com). Επαθα σοκ, στεναχωρήθηκα και απογοητεύτηκα επιβεβαιώνοντας ότι ζούμε στη χώρα των τραμπούκων, της αναρχίας και του φασισμού. Εγραψε πράγματα που τον ενοχλούσαν και αναντιώθηκε σε κουκουλοφόρους και τρομοκράτες και αυτοί τον δολοφόνησαν. Πώς κατάντησε έτσι η χώρα μας; Οι τρομοκρατικές ομάδες είχαν απειλείσει με δολοφονίες μεγαλοεπιχειρηματίες, πολιτικούς και δημοσιογράφους. Αλλά, όσο λαμόγιο κι αν είναι ένας πολιτικός, η λύση δεν είναι να τον σκοτώσεις. Τότε γίνεσαι χειρότερος από αυτόν. Πόσώ μάλλον το να δολοφονήσεις έναν δημοσιογράφο όπως ο Σωκράτης Γκιόλας, ένας αληθινός και αυθεντικός επαναστάσης, αφού το τρωκτικό ήταν μια επανάσταση στο χώρο της ενημέρωσης και της δημοσιογραφίας δίνοντας βήμα και λόγο σε κάθε απλό Ελληνα που είχε ίντερνετ στο σπίτι του. Η δολοφονία αυτή παραπέμπει σε άτομα ψυχανόμαλα, οι οποίοι παραμένουν ελεύθεροι και επικίνδυνοι. Ας γνωρίζουν λοιπόν πως ο Γκιόλιας βοήθησε να γίνει η κοινωνία μας καλύτεροι μέσω του τρωκτικού, αφού έβγαιναν στην επιφάνεια σκάνδαλα, λαμογιές και απατωνιές που χωρίς αυτό ενδεχομένως να έμεναν για πάντα στο σκοτάδια. Μακάρι οι υπόλοιποι δημοσιογράφοι να μην φοβηθούν από τη δολοφονία αυτή και να συνεχίσουν το ειλικρινές και αξιόλογο έργο τους προς το δρόμο της καθαρότητας, του δικαίου και της διαφάνειας (όσοι καθαροί και έντιμοι δημοσιογράφοι έχουν μείνει). Ενδεχομένως να μην είναι πλέον η οικονομική κρίση αυτή που θα μας αναγκάζει να μεταναστεύουμε, αλλά η κατάντια της κοινωνίας μας... Συλλυπητήρια στην οικογένεια του Σωκράτη και στους φίλους του, αλλά πάνω από όλα στην εγγυμονούσα σύζυγό του και το παιδί που άφησε πίσω...

Υπάρχουν και αυτοί που ξεχωρίζουν...

Είναι γεγονός πως όσο περνούν τα χρόνια η κοινωνία μας χαρακτηρίζεται από τη διαφθορά, τους τραμπουκισμούς, τα "βίσματα", την κουτοπονηριά, την ζηλοφθονία, τη βία, την εγκληματικότητα, τον ανθελληνισμό κ.α. , αλλά υπάρχουν αρκετοί συμπολίτες μας που συμπορεύονται με τον ελληνικό ήλιο, τη θάλασσα, τα βουνά, τα νησιά, την ιστορία, τον πολιτισμό, τα έθιμα και πάνω από όλα τη μουσική της και μέσω της τέχνης, της μελωδίας και των στίχων κρατούν ζωντανή την αυθεντική και καλή Ελλάδα. Είναι αρκετοί, αλλά απλά παραθέτω ένα μικρό δείγμα από αυτούς... Τους ευχαριστούμε για τη λάμψη τους.

ΘΑ ΠΑΘΕΤΕ ΠΛΑΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥΣ ΖΟΓΚΛΕΡ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!!

Οι καλύτεροι ζογκλέρ στην Ελλάδα έρχονται από το Αγρίνιο και σας τους παρουσιάζουμε!! Είναι ο Ερρίκος, ο Ερτίλ και ο Δημήτρης! Αγαπούν το ποδόσφαιρο και δημιούργησαν αυτό το πανέμορφο βίντεο με τα μαγικά τους για να το αφιερώσουν στην Εθνική Ελλάδος! Απολαύστε τους, αξίζουν τα συγχαρητήριά μας!

Ελληνικές σημαίες σε σπίτια στις Η.Π.Α και στην Αυστραλία

Οποτε ταξιδεύω στο εξωτερικό και συναντώ Ελληνες της διασποράς συγκινούμαι ιδιαίτερα. Υπάρχουν ακόμα πολλοί συμπατριώτες μας που πονάνε την πατρίδα, την αγαπούν πραγματικά και πάντα την νοσταλγούν. Μετανάστες σε μια χώρα που τους αγκάλιασε και τους έδωσε ευκαιρίες. Και εκείνοι με δουλειά, ιδρώτα και θέληση πέτυχαν και ζουν μια άνετη ζωή. Πέρασαν και εκείνοι από δύσκολες στιγμές, η κρίση χτύπησε ακόμα και τη δική τους πόρτα, αλλά την ξεπέρασαν χωρίς γκρίνια, βία, μολότοφ και μιζέρια. Όπως μας δηλώνουν οι Ελληνες της Αστόρια, στη Νέα Υόρκη των Η.Π.Α. ποτέ δεν θα περνούσε καν από το μυαλό τους να βγουν στους δρόμους να καίνε και να καταστρέφουν ή να κλείνουν λιμάνια και αεροδρόμια αποτρέποντας χιλιάδες φοιτητές, εργαζομένους και συνταξιούχους να κάνουν τις ολιγοήμερες διακοπές τους (σ.σ. προφανώς οι πλούσιοι επιχειρηματίες, πολιτικοί κ.α. έχουν ιδιόκτητα σκάφη ή πέρνουν ελικόπτερα και αεροπλάνα). Πόσω μάλλον στην πατρίδα τους την Ελλάδα. Και σήμερα δακρύζει η καρδιά τους βλέποντας την Ελλάδα να καταστρέφεται, να πέφτει στα πλοκάμια της τρομοκρατίας και να έχει γίνει ένα από τα μεγαλύτερα θύματα της παγκοσμιοποίησης. Λυπούνται και αναρωτιούνται πως ο Ελληνας έπεσε τόσο εύκολα θύμα των πολιτικών, των Μ.Μ.Ε και της Νέας Τάξης Πραγμάτων με αποτέλεσμα να προτείνεται η κατάργηση της αρχαίας ελληνικής γλώσσας, των θρησκευτικών συμβόλων από τα σχολεία (σ.σ. διότι ακόμα κι αν ορισμένοι Ελληνες είναι άθεοι, η Ορθοδοξία είναι το επίσημο θρήσκευμα του τόπου μας εδώ και 600 χρόνια και αποτελεί μια από τις ζωντανές παραδόσεις μας), των παρελάσεων, να καίγεται η ελληνική σημαία και τα πανεπιστήμια χωρίς την τιμωρία κανενός, οι τηλεοράσεις να μας πλασάρουν αμόρφωτα και ακαλλιέργητα πρότυπα, η ιστορία μας να αλλοιώνεται, η ανασφάλεια να αυξάνεται και τα έθιμά μας να χάνονται, τη στιγμή που στις ΗΠΑ, στην Αυστραλία και σε άλλες χώρες οι Ελληνες με περηφάνεια κρατάνε ζωντανές τις παραδόσεις μας, ανεμίζουν την ελληνική σημαία και χτίζουν εκκλησίες. Η προσπάθεια να γκρεμιστεί το ελληνικό έθνος έχει ξεκινήσει στην Ελλάδα και αντί να αντιδράμε, συνδράμουμε...

Αθωότητα...

Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΚΠΛΗΞΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ ΗΤΑΝ... ΓΑΛΑΝΟΛΕΥΚΗ!

Η 4η Ιουλίου για τους Αμερικανούς είναι η ημέρα ανεξαρτησίας της χώρας τους. Για εμάς τους Ελληνες είναι η ημέρα που μας ξυπνάει αναμνήσεις από την πιο σημαντική και ευτυχισμένη μέρα του έθνους μας τα τελευταία 30 χρόνια. Ποτέ άλλοτε στην τόσο πλούσια ιστορία του τόπου μας δεν βγήκαν στους δρόμους μέσα σε μια νύχτα 7 εκατομμύρια Ελληνες στην Ελλάδα και άλλοι τόσοι στο εξωτερικό.
Μόνο ο αθλητισμός θα μπορούσε να μας χαρίσει τέτοια ανυπέρβλητη χαρά. Στις 4 Ιουλίου του 2004 η Ελλάδα κατάφερε να πετύχει την μεγαλύτερη έκπληξη στην ιστορία του ποδοσφαίρου, αλλά και του αθλητισμού γενικότερα, κατακτώντας την πρώτη θέση στην Ευρώπη, στο ευρωπαϊκό της Πορτογαλίας.
Στον όμιλό μας, με τη διοργανώτρια Πορτογαλία και με το πανίσχυρο φαβορί την Ισπανία, οι πιθανότητες πρόκρισης στα προημιτελικά ήταν ελάχιστες. Αν προκρινόμασταν θα μιλούσαμε για κάτι το μοναδικό. Το πετύχαμε και προκριθήκαμε. Στα προημιτελικά κόντρα στην Γαλλία του Ζιντάν. Εκεί που φτάσαμε είχαμε πετύχει την υπέρβαση, αν περνούσαμε και τους παγκόσμιους πρωταθλητές Γάλλους θα μιλάγαμε για ένα τεράστιο θαύμα. Το πετύχαμε και προκριθήκαμε. Στα ημιτελικά κόντρα στην Τσέχια του Νέντβεντ και του Μπάρος. Ημασταν το ακλόνυτο αουτσάιντερ. Αν περνούσαμε θα λέγαμε πως πετύχαμε κάτι το ακατόρθωτο, κάτι το απίθανο. Το πετύχαμε και προκριθήκαμε. Στον τελικό αντιμετωπίζουμε την οικοδέσποινα Πορτογαλία του Φίγκο, του Ρονάλντο, του Ντέκο. Αν κερδίζαμε τον τελικό θα μιλάγαμε για την μεγαλύτερη έκπληξη όλων των εποχών. Τους κερδίσαμε ξανά. Πάλι μέσα στο σπίτι τους και πετύχαμε κάτι για το οποίο συζητάμε και θυμόμαστε με περηφάνια και ανατριχίλα έξι χρόνια μετά λες και ήταν χθες. Και είναι κάτι που θα μνημονεύουμε μέχρι το τέλος της ανθρωπότητας. Ευχαριστώ τον Θεό που μου έδωσε τη δυνατότητα να δώσω το παρόν μέσα στο "Ντα Λουζ" και να ζήσω από κοντά αυτή την μοναδική στιγμή...

ΠΙΟΝΙ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ.

Οσοι περνούν τα χρόνια και χειροτερεύει η κοινωνική και οικονομική κατάσταση της χώρας, αλλοιώνεται η ιστορία μας, χάνεται η εθνική μας ταυτότητα και γκρεμίζεται το αυθεντικό, ρομαντικό και ειλικρινές ενδιαφέρον για τον τόπο μας, τόσο θα εμφανίζονται μπροστά μας όλο και πιο συχνά οι όροι παγκοσμιοποίηση και νέα τάξη πραγμάτων.
Διότι εξαιτίας αυτών, δημιουργούνται τα παραπάνω. Τα εργαλεία της νέας τάξης πραγμάτων είναι οι μεγάλες δυνάμεις όπως η Αμερική, η Γερμανία, η Μ. Βρετανία κ.α., αλλά εξίσου επικίνδυνα είναι και τα "πιόνια" της νέας τάξης πραγμάτων που έχουν εισχωρήσει μέσα στα Υπουργεία και την Παιδεία μας. Ενα από αυτά είναι και η κα Δραγώνα (μαζί με την Κα Διαμαντοπούλου την υπουργό παιδείας, η οποία της έδωσε τη θέση αυτή και τη δυνατότηα να πραγματοποιεί τον ανθελληνικό της αγώνα) που συνεχίζει τις προσπάθειες της τη φορά αυτή με την κατάργηση των αρχαίων ελληνικών. Πολλές ξένες χώρες διδάσκουν αρχαία ελληνικά και είναι λάτρεις της αρχαίας ελληνικής γλώσσας και του πολιτισμού, ενώ στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στο Υπουργείο Παιδείας (!) η κα Δραγώνα κάνει προσπάθεια για να την αφανίσει. Διαβάστε παρακάτω τι δήλωσε η ειδική γραμματέας του Υπουργείο σε εκπομπή του Σκάι στις 22 Ιουνίου:
"Από την Α΄ και τη Β΄ Δημοτικού τα παιδιά θα μαθαίνουν αγγλικά για να συνειδητοποιήσουν ότι υπάρχουν και άλλες γλώσσες εκτός από την ελληνική. Επίσης, τα ελληνικά είναι μία μικρή γλώσσα (!) σε παγκόσμιο επίπεδο γιατί πολύ λίγοι άνθρωποι μιλάνε ελληνικά. Τα αρχαία ελληνικά είναι πλέον μία νεκρή γλώσσα!".
Η κα Δραγώνα ενδεχομένως να χρησιμοποιήσει την γνωστή "καραμέλα" της λέξης "φασίστες" προς όλους όσοι εναντιώνονται στις τακτικές της, αλλά εμείς θα της θυμίσουμε πως ο πρώτος που εναντιώθηκε με επιστολές προς όλα τα Μ.Μ.Ε. ήταν ο Μίκης Θεοδωράκης. Αν θέλετε διαβάστε και πιο κάτω στο μπλογκ μας τι άλλο έχει κάνει η κα Δραγώνα...

ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΡΕΧΑΓΚΕΛ

Αγαπημένε Οτο,

Το 2001 αποφάσισες να αναλάβεις την τεχνική ηγεσία της Εθνική Ελλάδος. Μέχρι τότε ήμασταν μια ομάδα που κανένας δεν μας υπολόγιζε. Ηταν λογικό, διότι τον σεβασμό τον κερδίζεις. Ομως η Ελλάδα ήταν μια από τις ομάδες που όλες ήθελαν να βρουν μπροστά τους, διότι ήξεραν πως πιθανότατα θα την κέρδιζαν. Κάναμε πού και πού κάτι αναλαμπές όπως το 1980 που προκριθήκαμε στο ευρωπαϊκό ή το 1994 όταν πήγαμε στο Μουντιάλ των Η.Π.Α. (καλύτερα να μην είχαμε προκριθεί ποτέ). Με λίγα λόγια είμασταν ο σάκος του... μποξ. Ακόμα και στο πρώτο σου παιχνίδι ως προπονητής της Εθνικής μας, δεχτήκαμε πέντε γκολ από την Φινλανδία! Ομως όλα άλλαξαν....
Ησουν ακριβώς αυτό που χρειαζόμασταν. Η Ελλάδα σιγά – σιγά άρχισε να κερδίζει πολλά από τα ματς που έδινε κι όταν έχανε, έχανε με δυσκολία. Πετύχαμε μια απίστευτη νίκη στην Σαραγόσα επί της Ισπανίας με το γκολ του Γιαννακόπουλου και βρεθήκαμε στην κορυφή του ομίλου καθ’ οδόν για το ευρωπαϊκό της Πορτογαλίας. Πετάξαμε έξω τους Ουκρανούς και σε ματς θρίλερ κερδίσαμε με πέναλτι του Τσάρτα την Β. Ιρλανδία. Στην Πορτογαλία η Ελλάδα ήταν το μεγάλο αουτσάιντερ. Μέχρι και με 200 απόδοση παιζόταν η κατάκτηση. Λέγαμε πως ακόμα και μια νίκη να κάνουμε θα είναι επιτυχία. Ωστόσο, κερδίσαμε δύο φορές τους Πορτογάλους. Και στην πρεμιέρα και στον τελικό.. Πετύχαμε την μεγαλύτερη έκπληξη ΟΛΗΣ της ανθρωπότητας, ΟΛΩΝ των εποχών. Μερικοί κακοπροαίρετοι προσπάθησαν να την συγκρίνουν με την επιτυχία της Δανίας που είχε πάει για διακοπές και την έφεραν πίσω στη θέση της Σερβίας, όμως δεν είχε καμία σχέση. Η Δανία είχε μεγάλη ιστορία στο χώρο και παιχταράδες στο ρόστερ της όπως οι αδερφοί Λάουντρουπ και ο Σμάιχελ. Εμείς είμασταν η μικρή Ελλαδίτσα με την ανύπαρκτη ποδοσφαιρική παιδεία και υπόβαθρο και το βρώμικο και στημένο πρωτάθλημα. Χωρίς καμία προϊστορία, χωρίς καμία υποδομή. Χάρισες έτσι χαρά και υπερηφάνεια σε 20 εκατομμύρια Ελληνες στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Το 2008 μας οδήγησες πάλι στο ευρωπαϊκό, αλλά εκεί δεν τα πήγαμε καλά. Βλέπεις, οι απαιτήσεις πλέον είχαν μεγαλώσει, αυτό χάρη σε σένα. Το 2010 πάλι έκανες το θαύμα σου και ήσουν ο μαέστρος της πρόκρισης στο Μουντιάλ της Νοτίου Αφρικής. Ευτυχώς τη φορά αυτή δεν ντραπήκαμε για την πρόκρισή μας, διότι η εμφάνιση της ομάδας και η νίκη επί της Νιγηρίας μας πλημμύρησαν με χαμόγελα. Στα εννέα αυτά χρόνια έκανες ελάχιστα λάθη, όπως οι εντολές που έδωσες στο ματς με την Σουηδία το 2008 να κάνουμε πασούλες πίσω από την σέντρα ή κόντρα στην Ν. Κορέα το 2010 όπου έβαλες ξανά στην ενδεκάδα τον Χαριστέα (τι εμμονή κι αυτή!), τον Σεϊταρίδη, αφήνοντας εκτός τον ογκόλιθο της άμυνας, Κυργιάκο. Η ήττα από τους Κορεάτες μας στοίχισε την πρόκριση, αλλά δεν πειράζει όλοι κάνουμε λάθη. Οι περισσότεροι κάνουμε λάθη χωρίς να έχουμε προσφέρει χαρές στους συνανθρώπους μας. Οι περισσότεροι κάνουμε λάθη χωρίς να μαθαίνουμε. Εσύ όμως μας έκανες στις 14 Ιουλίου 2004 τον πιο ευτυχισμένο λαό στον κόσμο και μάθαινες από τα όποια λάθη σου. Αποχώρησες και από εδώ και στο εξής θα θυμόμαστε μόνο τις χαρές. Η Ελλάδα κοιτάει πλέον στα μάτια κάθε αντίπαλο. Κι αν στο μέλλον κερδίσουμε πάλι κάποια σπουδαία πρόκριση ή καταφέρουμε κάποιον άθλο, θα ξέρουμε ότι εσύ είχες θέσει τις βάσεις.
Είσαι ξένος, αλλά προσέφερες στην Ελλάδα όσα έχουν προσφέρει ελάχιστοι Ελληνες τα τελευταία 100 χρόνια.
Πολλοί Ελληνες είμαστε αχάριστοι και χαιρέκακοι. Στάζουμε χολή και περιμένουμε τις αποτυχίες για να κράξουμε επειδή ζούμε μια μίζερη ζωή γεμάτη φθόνο, κακία και μίσος. Ωστόσο, οι περισσότεροι θα σε ευγνωμονούμε πάντα και ευχόμαστε οι άχρηστοι πολιτικοί μας να χτίσουν σύντομα ένα άγαλμα προς τιμήν σου για να προλάβεις να το δεις και να πεις «Ναι, οι Ελληνες με αγάπησαν».

Με τιμή, Δ. Ανδρικόπουλος

Ανατριχιαστικό ! Μοναδικό !

Η θετική ενέργεια όλων των Ελλήνων και ο Οτο Ρεχάγκελ μας χάρισαν το 2004 το κύπελλο. Τότε 20 εκατομμύρια Ελληνες αγαπούσαν τη χώρα τους και ήταν ενωμένοι. Σήμερα στην ελληνική κοινωνία, κανείς δεν νοιάζεται για την πατρίδα και ο ένας ζηλοφθονεί τον άλλον... Ε, πώς να μην πεινάει ο τόπος...

OI AMEΡΙΚΑΝΟΙ ΜΑΣ ΕΒΑΛΑΝ ΤΑ ΓΥΑΛΙΑ... ΞΑΝΑ

Το βίντεο που θα δείτε γυρίστηκε εξ' ολοκλήρου στην Αμερική. Κάποιος ακραίος Ελληνας θα πει προς τους Αμερικάνους το εξής γραφικό "όταν εμείς κάναμε φιλοσοφία και χτίζαμε την Ακρόπολη, εσείς είσαστε μαϊμούδες επάνω στα δέντρα".
Πράγματι, πριν 3.000 χρόνια οι αρχαίοι Ελληνες έχτιζαν την Ακρόπολη και ήταν το φως του δυτικού πολιτισμού τη στιγμή που στο έδαφος όπου σήμερα υπάρχουν οι Η.Π.Α. πιθανότατα να υπήρχαν χιλιάδες μαϊμούδες...
Σήμερα όμως;; Πού είμαστε; Μήπως γινόμαστε εμείς σιγά - σιγά οι μαϊμούδες αντιστρέφοντας την εξέλιξη των ειδών σύμφωνα με τον Δαρβίνο;
Διότι, μια χώρα, η Ελλάδα, γεμάτη ιστορία, πολιτισμό, μυρωδιές, λογοτεχνία, αρχιτεκτονική, θέατρο, χορό και τις καλύτερες μουσικές του κόσμου, σήμερα, λες και ο Θεός μας καταράστηκε, αφού δεν σταθήκαμε αντάξιοι της αρχικής του ευλογίας χαρίζοντάς μας την ομορφότερη χώρα, απλώνοντας στον τόπο μας όλα τα αγαθά και τις αξίες του κόσμου, πλέον δεν είμαστε ικανοί ούτε έναν αγώνα ποδοσφαίρου ή μπάσκετ να διοργανώσουμε... Αναφέρομαι συγκεκριμένα σε αθλητικό αγώνα, διότι αυτό αφορά το βίντεό μας. Ανεξήγητα ίσως, το μοναδικό υγιές κομμάτι της Ελλάδας, αυτό που μας κάνει υπερήφανους και που μας φέρνει επιτυχίες σήμερα είναι οι εθνικές μας ομάδες, οι οποίες όμως προέρχονται από τον χώρο του αθλητισμού που μαστίζεται από απατεώνες, τραμπούκους και λαμόγια παράγοντες, από αναβολικά και στημένα παιχνίδια, από απλήρωτους αθλητές, ανύπαρκτα γήπεδα και πολύ βία και αίμα...
Πολλές χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, πριν λίγες ημέρες έγινε στο Λος Αντζελες της Αμερικής ένας τελικός. Αφού δεν μπορούμε να μάθουμε και να αντιγράψουμε τα καλά από τους άλλους λαούς, όπως έκαναν εκείνοι πριν πολλά χρόνια, τότε ας απολαύσουμε αυτό το σπάνιο, εξαιρετικό βίντεο...

Υ.Γ. Μόλις παρακολουθήσετε το βίντεο αυτό, δείτε στη συνέχεια και το δεύτερο βίντεο που ανέβασα διαβάζοντας παράλληλα και τα σχόλια... Υπάρχει ελπίδα; Οχι...

Ενα βιντεάκι για να ανεβάσετε και στο facebook...

Για Ελλάδα...

Είμαστε ο λαός της κωλοτούμπας! Κράζαμε σαν τρελοί προχθές, σήμερα τους αποθεώνουμε! Μόνο που δεν σταυρώσαμε τον Τζόρβα στο ημίχρονο, αλλά στην απόκρουση στο τετ-α-τετ του είπαμε "Μπράβο παιχταρά!" Πάντως και εσύ βρε Οττο, δεν ήταν τελικά τόσο δύσκολο να κατεβάσεις μια λογική ενδεκάδα και να κάνεις φυσιολογικές αλλαγές! Α ρε αθάνατη Ελλαδάρα! Πάμε τώρα και για την πρόκριση!
(Στον εθνικό μας ύμνο ανατρίχιασα ακούγοντας όλους τους συμπατριώτες μας να τραγουδούν)

Νέα τάξη πραγμάτων...

"Κατάλαβες τώρα γιατί σε λέγανε εθνικιστή όταν έλεγες πως αγαπάς την Πατρίδα σου; Για να την πουλήσουν πιο εύκολα. Όταν κάθε λέξη που αρχίζει από -εθν. και -ελλ. έγινε ο δαίμονας που θα μας στερούσε από τον "εκσυγχρονισμό".
Κατάλαβες τώρα γιατί σε λέγανε ρατσιστή; Σε πολύ λίγο δεν θα είσαι ιδιοκτήτης της πατρίδας σου, θα είσαι ένας κάτοικος μιας χώρας που θα ανήκει στους τραπεζίτες και τ' αφεντικά τους που παριστάνουν την κυβέρνηση.
Κατάλαβες τώρα γιατί πριόνισαν την παιδεία και την υποβάθμισαν σε "εκπαίδευση"; Για να σε κάνουν υπαλληλάκο των 3.60. Να σε βάλουν πίσω από τον πάγκο των μπακάλικών τους, να σερβίρεις καφέδες και να πηγαίνεις με το παπί πίτσες στα πάρτυ του Χριστοφοράκου.
Κατάλαβες τώρα γιατί σου δίνανε τζάμπα κάρτες οι τράπεζες; Για να σου πάρουν το πατρικό σου. Δεκάρα δεν δίνανε για τις δώσεις σου, με χαρτιά τυπωμένα σου πήρανε το σπίτι, το χωράφι, το μαγαζί.
Κατάλαβες τώρα γιατί σε χώσανε στο χρηματιστήριο; Όταν ένας πρωθυπουργός της χώρας προέτρεπε τον απλό κόσμο να βάλει το κομπόδεμά του στο στημένο παιγνίδι του χρηματιστηρίου, δεν εννοούσε ακριβώς για .επενδύσεις. Κατάλαβες τώρα πως κάποιοι γίνανε πάμπλουτοι σε μια νύχτα ανταλλάσσοντας πλούτο με αέρα;
Κατάλαβες τώρα γιατί γουστάρουν τόσο την "ελεύθερη αγορά"; Για να κλείσει ο μπακάλης και να στέλνεις τον κόπο σου στα μεγαλομπακάλικα της Γερμανίας Σε βγάλανε ψαράκι από τη γυάλα σου και σε πετάξανε στον ωκεανό με τα σκυλόψαρα, με τους δικούς τους .κανόνες διατροφής.
Κατάλαβες τώρα γιατί τους "αγαπάνε" τους "μη νόμιμους μετανάστες" τόσο πολύ οι εκλεγμένοι αλήτες μας; Για να γίνει η Ελλάδα ένα τόπος γεμάτος λαούς, αλλά χωρίς ελληνικό έθνος. Χωρίς εθνική ταυτότητα, χωρίς τα ήθη και έθιμα του τόπου μας. Για να μπορούν οι μεγάλες δυνάμεις να μας χειραγωγήσουν ευκολότερα, να γίνουν οι κάτοικοι αυτού του τόπου μερικά ακόμα πιόνια τους...
Κατάλαβες τώρα ψαράκι πόσο αξίζει η γυάλα σου; Μήπως έχεις την καλύτερη γωνιά στον κόσμο, το καλύτερο οικόπεδο και στην κοστολογούν μόλις 300 δις; Τότε τα βράχια της Ιρλανδίας πόσο κάνουν, τέσσερα δίφραγκα;
Κατάλαβες τώρα γιατί την Εθνική σου Οδό της αλλάζουν ονοματάκι; Θέλεις 20ευρώ για να πας από Αθήνα - Θεσσαλονίκη χρησιμοποιώντας την Εθνική σου Οδό, αυτήν που είναι υποχρέωση του κράτους να κατασκευάσει κι όχι να την ξεπουλήσει στο κάθε "όμορφο' που παριστάνει τον εργολάβο.
Κατάλαβες τώρα γιατί σου πουλάνε φθηνά τα χαζοκούτια; Για να σε κάνουν να τρως κουτόχορτο στα λιβάδια της τηλεόρασης. Για να σε πετάνε μπαλάκι από τη μεσημεριανή χαζοβιόλα στον απογευματινό πληρωμένο τελάλη της προπαγάνδας τους. Από το πρωί μέχρι το βράδυ μια θλιβερή παρέλαση υπερεκτιμημένων "τίποτα" με ειδικότητα στον αέρα.
Κατάλαβες μήπως τώρα γιατί στη Βουλή δεν μπαίνει ούτε ένας σοβαρός άνθρωπος; Επειδή αφορά ένα θίασο τριακοσίων διορισμένων από τις κομματικές λίστες οι οποίες συντάσσονται από ντόπιους τοποτηρητές που οι μεγάλοι επιλέγουν από τις "άγιες οικογένειες" του τόπου. Δεν θα βρείτε κανέναν από τους Έλληνες λαμπρούς διανοητές κι επιστήμονες εκεί μέσα. Ούτε απ' έξω δεν πατάνε μη λερωθούν.
Κατάλαβες τώρα γιατί τα κάνουν όλα αυτά; ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΑΛΛΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ. Ούτε στο γένος ούτε στη σκέψη. Καθιστούν αδύνατη ακόμα και την αναπαραγωγή. Οι γονείς σε δυο δουλειές, οι παππούδες ακόμα και στα 70 θα εργάζονται. Τα παιδιά δεν μεγαλώνουν αυτόματα και ο ξέρουν. Είναι υπεύθυνοι για κάθε ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΓΕΝΝΗΘΕΙ. Θυμηθείτε το, κάνουν γενοκτονία και το ξέρουν.

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ

Αθωότητα...

H καλύτερη διαφήμιση του αιώνα... μας έρχεται από την Αργεντινή.

Αν αγαπάτε το ποδόσφαιρο μην χάσετε αυτή τη διαφήμιση. Ο Θεός απευθύνετε σε όλους τους Αργεντινούς. Εχω γράψει από κάτω και ολόκληρη την μετάφραση για να την βλέπετε παράλληλα. Θέλει ήχο...

«Γεια σας, γεια σας. Γεια σας με ακούτε; Γεια σας με ακούτε Αργεντίνοι;
Ναι, ναι εγώ είμαι… Εμεινε λίγο καιρός και θα ήθελα να σας πω κάτι. Ημουν εγώ το κάθετο δοκάρι στο τελευταίο λεπτό του αγώνα με την Ολλανδία το 1978. Ημουν εγώ το οριζόντιο δοκάρι το 1990 απέναντι στην Γιουγκοσλαβία. Κόντρα στην Βραζιλία, προφανώς ήμουν εγώ, αμφιβάλλετε; Και μέχρι που μπορεί να ήταν και το χέρι μου…
Θα αναρωτηθείτε: «Και πού ήσουν κόντρα στην Ελβετία και στη Γερμανία;», ε, τι να κάνουμε; Κι αυτός εκεί κάτω παίζει επίσης.
Ομως, δεν ήμουν εγώ αυτός που πέρασε τρεις Ολλανδούς, δεν ήμουν εγώ αυτός με τις απίστευτες αποκρούσεις, Θεέ μου! Δεν ήμουν εγώ αυτός που έβαλε την γκολάρα στο γάμα. Ενώ αυτά δεν ήταν τα δικά μου χέρια. Δεν ήμουν εγώ αυτός που έτρεξε πενήντα μέτρα με τη μπάλα. Δεν ήμουν εγώ αυτός που τους άφησε πίσω για πάντα. Δεν ήμουν εγώ το θαύμα. Προσευχηθείτε, ζητήστε, υποσχεθείτε… γεμίστε τα μπαρ, τους δρόμους, τα σπίτια, τα γραφεία… και αγαπήστε πάνω από όλα τα χρώματα αυτά. Πιστεύω σε σας…»

Ακόμα και το μπουζούκι δάκρυσε...

Οπου κι αν έψαξα, όπου κι αν έζησα δεν έχω βρει πουθενά και πιστεύω δεν θα βρω ποτέ καλύτερη ερμηνεία σε τραγούδι.. ακόμα και το μπουζούκι κλαίει. αυτή είναι η καλή Ελλάδα για την οποία θα είμαστε πάντα περήφανοι και για την οποία ακόμα και εμείς οι άνδρες θα ραγίζουμε...

Την Κυριακή ορισμένοι έκαιγαν και κατέστρεφαν, τη Δευτέρα άλλοι έπαιζαν υπέρ της απεξάρτησης και κατά της βίας. Τα Μ.Μ.Ε ήταν εκεί μόνο την Κυριακή...

Oπου υπάρχει βία, αίμα και ξύλο τα Μ.Μ.Ε δίνουν πάντα το παρόν. Την περασμένη Κυριακή κάφροι και χούλιγκαν τα έσπασαν στο Ειρήνης και Φιλίας όπως άλλοι τα σπάνε στο Ολυμπιακό Στάδιο, στην Τούμπα και στο Χαριλάου. Οι χούλιγκαν καταστρέφουν την περιουσία του κόσμου, καίνε αμάξια, περίπτερα και μαγαζιά. Τις σκηνές αυτές παρακολουθούμε συνεχώς από τις οθόνες μας και διαβάζουμε στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων. Αυτά θέλουν να πλασάρουν τα Μ.Μ.Ε. και αυτός είναι ακόμα ένας λόγος που παρόμοια περιστατικά ποτέ δεν θα εκλείψουν Κάφροι, άξεστοι, ανεγκέφαλοι και ανώμαλοι όσοι καταστρέφουν, το ίδιο και όσοι δεν καταστρέφουν, αλλά αποτελούν τους ηθικούς αυτουργούς. Δημοσιογράφοι και παράγοντες, αλλά και όσοι δεν τιμωρούν, απλά παρακολουθούν. Ακόμα μία κυβέρνηση δεν μπορεί να ελέγξει λίγα κωλόπαιδα, ακόμα μία κυβέρνηση ανίκανη να διοργάνωση έναν αγώνα ποδοσφαίρου, μπάσκετ, βόλεϋ ή χάντμπολ. Ενα κράτος που δίνει βήμα στα λαμόγια, τους απατεώνους και τους τραμπούκους...

Κι όμως, λίγες ώρες αργότερα τέσσερις ομάδες συγκεντρώθηκαν στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας για να τιμήσουν τα παιδιά που κάνουν μεγάλο αγώνα να ξεφύγουν από τα ναρκωτικά. Η Δευτέρα 7 Ιουνίου ήταν η παγκόσμια ημέρα κατά των ναρκωτικών. Πρωταγωνιστές στο ποδοσφαιρικό τουρνουά που διεξήχθη ήταν μέλη των κοινοτήτων απεξάρτησης από ουσίες και οι οποίοι αξίζουν από την κοινωνία μας μια δεύτερη ευκαιρία, όπως όλοι μας. Είναι παιδιά που αντιλήφθηκαν το λάθος τους να πέσουν στην παγίδα των ναρκωτικών και κάνουν μεγάλο αγώνα για να απεξαρτηθούν. Δεν είναι εύκολο, αλλά το προσπαθούν. Το σημαντικό είναι ότι κατάλαβαν το λάθος τους, ζήτησαν συγγνώμη από τον εαυτό τους και ζητούν μια δεύτερη ευκαιρία. Ημασταν εκεί για να τους δείξουμε ότι την αξίζουν. Οι κάμερες, οι εφημερίδες και τα Μ.Μ.Ε. όμως δεν ήταν εκεί, αφού δεν υπήρχε ούτε βία, ούτε αίμα...


(Στο τουρνουά συμμετείχε ομάδα απεξαρτημένων ατόμων, η ποδοσφαιρική ομάδα των Special Olympics, η μεικτή ομάδα των δημοσιογράφων, η ομάδα των ηθοποιών, καθώς και οι βετεράνοι του Παναθηναϊκού στην αποστολή της οποίας βρέθηκαν μεταξύ άλλων οι Δομάζος, Σαραβάκος, Τ. Φυλακούρης, Θ. Δημόπουλος, Σ. Μαραγκός, Λ. Βώκολος, Κ. Φραντζέσκος κ.α.)