Ισπανικός χαμός υπό τη σκιά της Ακρόπολης

Η ισπανική ορχήστρα, "de Camara de Siero" από το Πριγκιπάτο των Αστουριών ήρθε στην Ελλάδα και έπαιξε κάτω από τη σκιά της Ακρόπολης. Παρακολουθήστε τι χαμός έγινε!

Η εξωτερική ομορφιά μιας γυναίκας

Είναι πολύ ωραίο όταν μια γυναίκα περιποιείται και προσέχει τον εαυτό της χωρίς βέβαια να γίνεται υπερβολική, προκλητική ή πρόστυχη. Ωστόσο, αρκετές γυναίκες δεν έχουν τη δυνατότητα να περιποιηθούν τον εαυτό τους, διότι εκ γενετής αντιμετωπίζουν προβλήματα στην εξωτερική τους εμφάνιση. Ωστόσο, το σημαντικό είναι το κοντινό τους περιβάλλον, αλλά και η κοινωνία γενικότερα να τους βοηθήσουν να αντιληφθούν ότι αυτό που έχει σημασία είναι η αξιοπρεπής εσωτερική εμφάνιση, η ομορφιά της καρδιάς και της ψυχής. Κακά τα ψέματα, με λίγο μέικ απ, με κομμωτήρια και με σέξι ρούχα, οι περισσότερες μπορούν να ανάψουν τη σεξουαλική επιθυμία ενός μέσου άνδρα. Ομως η ψυχή τους και η προσωπικότητά τους είναι αυτά που θα κερδίσουν την εκτίμησή του... Διότι στο τέλος, η αγάπη, η καλοσύνη, το χαμόγελο και τα όμορφα λόγια είναι αυτά που κρατάμε και που πάντα θα θυμόμαστε....

Παλιές καλές εποχές Παραμονή Χριστουγέννων

Πέρασαν περίπου 20 χρόνια από την τελευταία φορά που είπα τα κάλαντα. Τότε που ο Δεκέμβριος δεν ήταν ούτε άνοιξη, ούτε φθινόπωρο, αλλά βαρύς χειμώνας. Από τότε που έχω αναμνήσεις, γύρω στα 4, θυμάμαι να λέω τα κάλαντα. Ξυπνούσα γύρω στις 6.30 το πρωί, ήταν σκοτάδι τις περισσότερες φορές, αλλά και ορισμένες φορές όλα ήταν λευκά από το χιόνι, εκεί στους δρόμους της Ανω και Κάτω Ηλιούπολης. Δεν μου άρεσε να πηγαίνω μόνος, άλλωστε αν πήγαινες μόνος δεν είχε τόση πλάκα. Είτε με κάποιον φίλο, είτε με κάποια ξαδέλφη, χτυπάγαμε τα κουδούνια από τα ξημερώματα... Κάποιες γιαγιάδες δεν είχαν χρήματα και μας κερνούσαν μελομακάρονα και δίπλες. Η κίνηση αυτή με συγκινούσε ιδιαίτερα... Ορισμένοι είχαν πένθος και μας έδιναν χρήματα και μας ζητούσαν με ευγένεια να μην τραγουδήσουμε. Αλλοι έβγαιναν με τα μωράκια τους στην αγκαλιά, μερικά έκλαιγαν, άλλα γελούσαν, και ορισμένα ήθελαν να παίξουν με τα τριγωνάκια! Οταν κάποιος μας έδινε 500άρικο (1,5 ευρώ) κάναμε τρελό πανηγυρισμό! Απογοητευόμασταν με τη φράση "Φύγετε, μας τα' παν"... Γύρω στις 3 είχαμε τελειώσει, μοιράζαμε τα χρήματα και μετά πηγαίναμε στις "Μπουρμπουλήθρες" για να αγοράσουμε δώρα. Ημασταν ξεθεωμένοι σωματικά, αλλά η ψυχή μας είχε όρεξη για πολύ παιχνίδι ακόμα! Οταν επιστρέφαμε σπίτι αρχίζαμε το παιχνίδι κάτω στη γειτονιά, στη μέση του δρόμου, διότι τότε τα αυτοκίνητο περνούσαν πολύ σπάνια... Ποδόσφαιρο, "μήλα", κρυφτό... Τα χρόνια πέρασαν, αλλά οι πανέμορφες αναμνήσεις του παρελθόντος με κάνουν να θυμάμαι με νοσταλγία όσα έζησα στα παιδικά μου χρόνια και να ατενίζω με αισιοδοξία και παιδικό ενθουσιασμό το μέλλον. Χρόνια πολλά σε όλους, να χαίρεστε τις οικογένειές σας και μην ξεχνάτε πως στη ζωή μας, αυτό που έχει σημασία είναι να προσπαθούμε να είμαστε καλοί άνθρωποι. Να αγαπάμε και να νοιαζόμαστε για τους συνανθρώπους μας, τα ζώα και το περιβάλλον.

Το βίντεο του αιώνα

Διότι ακόμα και οι άνδρες κλαίνε... Τέτοιες στιγμές, αποτελούν την ίδια τη ζωή... Πάθος, σεβασμός, συναίσθημα, αναγνώριση, δάκρυα... Ανοίξτε τον ήχο και απολαύστε κάθε δευτερόλεπτο, ίσως δείτε τη ζωή με διαφορετικό μάτι...

Τσιτσάνης και στην Ολλανδία

Παρακολουθήστε την 25χρονη Ολλανδή βιρτουόζα στο βιολί Εμυ Στορμς, να ερμηνεύει τα "Ωραία του Τσιτσάνη" στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας. Η στιγμή που ερμηνεύει τον Ελληνα συνθέτη βρίσκεται στο 3ο λεπτό του βίντεο.

Ροναλντίνιο και Mπέκαμ χορεύουν ρεμπέτικο σε διαφήμιση

Οι περισσότεροι Ελληνες θα έχουν ακούσει έστω μια φορά την αυθεντική εκτέλεση της "Μισιρλού", ένα ρεμπέτικο τραγούδι που ηχογραφήθηκε το 1927 από τον Μιχάλη Πατρινό. Το 1941 o Νίκος Ρουμπάνης εμπνεύστηκε μια δεύτερη εκτέλεση. Σχεδόν 20 χρόνια αργότερα, το 1962 ο Νίκ Ντέιλ δημιούργησε μια ροκ βερσιόν, η οποία είχε μεγάλη επιτυχία στις Η.Π.Α. Το 1994 η εκτέλεση αυτή ήταν το βασικό μουσικό κομμάτι της ταινίας "Pulp Fiction". Εκατομμύρια άνθρωποι έχουν παρακολουθήσει την ταινία αυτή, όμως ελάχιστοι γνωρίζουν ότι αποτελεί ροκ εκτέλεση ενός ελληνικού ρεμπέτικου τραγουδιού. Παρακολουθήστε τους Ρονάλντο και Ροναλντίνιο να ακούνε στο ράδιο την "Μισιρλού" και στη συνέχεια να χορεύουν την... "Misirlou".

H παντοτινή καψούρα των ανδρών, το ποδόσφαιρο

Υπάρχει ένας έρωτας που ποτέ δεν θα προδώσει έναν άνδρα. Ο έρωτας που έχουμε για το ποδόσφαιρο. Διαβάζοντας το ποίημα αυτό και συνειδητοποιώντας τι εναλλαγές συναισθημάτων μας προσφέρει και τι πάθος και ενθουσιασμό δίνει στη ζωή μας η "στρογγυλή θεά", θα νιώσουμε κι εμείς αιώνια πιστοί στην παντοτινή μας καψούρα (το ποίημα το έγραψε κάποιος άγνωστος από την Αργεντινή).

Πώς να ξέρεις τι είναι αγάπη,
αν δεν ήσουν ποτέ οπαδός μιας ομάδας;
Πώς να ξέρεις τι είναι πόνος,
αν ποτέ ένας αμυντικός δεν σου τραυμάτισε την κνήμη και την περόνη
και δεν ήσουν σε ένα τείχος όταν η μπάλα σε βρήκε ακριβώς εκεί;
Πώς να ξέρεις τι είναι ευχαρίστηση,
αν δεν έκανες το γύρο του θριάμβου εκτός έδρας;
Πώς να ξέρεις τι είναι η στοργή,
αν δεν την χάιδεψες με φάλτσο, για να την βάλεις με το εξωτερικό
και να την αφήσεις σαδιστικά στα δίχτυα;
Άκουσέ με !
Πώς να ξέρεις τι είναι αλληλεγγύη,
aν δεν έχεις βγεις μπροστά για έναν συμπαίκτη σου που τον χτύπησαν από πίσω;
Πώς να ξέρεις τι είναι ποίηση,
αν δεν έχεις κάνει παιχνιδάκια με την μπάλα;
Πώς να ξέρεις τι είναι εξευτελισμός,
αν δεν σου έχουν περάσει την μπάλα κάτω από τα πόδια;
Πώς να ξέρεις τι είναι φιλία,
αν δεν έχεις κάνει με τον συμπαίκτη σου το "ένα-δύο";
Πώς να ξέρεις τι είναι πανικός,
αν ποτέ δεν σε εξέπληξαν με μία αντεπίθεση;
Πώς να ξέρεις τι είναι να πεθαίνεις λίγο,
αν ποτέ δεν πήγες να μαζέψεις την μπάλα από την εστία σου;
Πες μου γέρο,
πώς να ξέρεις τι είναι μοναξιά,
αν δεν έχεις βρεθεί κάτω από τα τρία δοκάρια, στα 11 μέτρα από κάποιον που θέλει να σουτάρει και να τελειώσει τις ελπίδες σου;
Πώς να ξέρεις τι είναι λάσπη,
αν δεν έκανες ποτέ ένα τάκλιν στα πόδια του αντιπάλου για να βγάλεις την μπάλα πλάγιο;
Πώς να ξέρεις τι είναι εγωισμός,
αν ποτέ δεν έκανες ακόμη μία τρίπλα, ενώ το σέντερ φορ περίμενε ξεμαρκάριστος την μπάλα;
Πώς να ξέρεις τι είναι τέχνη,
αν ποτέ, ποτέ δεν έχεις κάνει ένα τακουνάκι;
Πώς να ξέρεις τι είναι μουσική,
αν δεν έχεις τραγουδήσει ποτέ μπροστά στο πέταλο;
Πώς να ξέρεις τι είναι η αδικία,
αν δεν σου έχει βγάλει μια κόκκινη ένας διαιτητής που παίζει έδρα;
Πες μου, πώς να ξέρεις τι είναι η αϋπνία
αν ποτέ δεν έχεις υποβιβαστεί;
Πώς, πώς να ξέρεις τι είναι μίσος,
αν ποτέ δεν έχεις βάλει ένα αυτογκόλ;
Πώς να ξέρεις τι είναι να κλαις,
αν ποτέ, αν ποτέ δεν έχεις χάσει έναν τελικό Μουντιάλ με ένα αμφισβητούμενο πέναλτι;
Πώς να ξέρεις αγαπημένε φίλε,
πώς να ξέρεις πώς είναι η ζωή,
αν δεν έχεις παίξει ποτέ ποδόσφαιρο;

Κοσμοθεωρία... ο πλανήτης γη ανήκει σε όλους

Τέσσερα λεπτά που ίσως σας κάνουν να προβληματιστείτε, να αλλάξετε απόψεις και κοσμοθεωρία. Ενα τετράλεπτο από το χρόνο σας. Αξίζει...

Διάσωση γατούλας, συγκινητικό βίντεο για φιλόζωους

Ενα ετοιμοθάνατο γατάκι που έχει χάσει τις αισθήσεις του από τις αναθυμιάσεις σε σπίτι που φλέγεται, σώνεται από τα χέρια πυροσβεστών. Ενα βιντεάκι που θα φέρνει δάκρυα στα μάτια σε φιλόζωους...

Ιστορική φωτογραφία της Σίδνεϊ Ολίμπικ

Η Σίδνεϊ Ολίμπικ είναι η πιο ιστορική ποδοσφαιρική ομάδα της Αυστραλίας. Ιδρύθηκε το 1957 στο Μπέλμορ του Σίδνεϊ από Ελληνες μετανάστες. Η φωτογραφία που βλέπετε είναι ιστορική, αφού δείχνει την ομάδα που ιδρύθηκε από συμπατριώτες μας όταν εκείνοι εργάζονταν στα εργοστάσια της βιομηχανίας της Dunlop.  Η πρώτη ονομασία ήταν "Πανελλήνιος" και στη συνέχεια μετονομάστηκε σε "Σίδνεϊ Ολίμπικ". Ευχαριστούμε τον κύριο Ανδρέα Παπανδρέα, ο οποίος έδωσε την άδεια για την ανάρτηση της φωτογραφίας, καθώς και στο φίλο Βαγγέλη Μπίνο που μας την παραχώρησε. Στέλνουμε πολλά χαιρετίσματα και θερμούς εναγκαλισμούς σε όλα τα αδέλφια μας στην Αυστραλία!

Βιασμός: όταν το θύμα καταδικάζεται...

Ο βιασμός αποτελεί μια από τις πιο αποκρουστικές, απαράδεχτες και αδικαιολόγητες πράξεις από την αρχή της ανθρωπότητας έως σήμερα. Το θύμα βασανίζεται, πονάει και ταλαιπωρείται σωματικά και ψυχικά όχι μόνο κατά τη διάρκεια της πράξης, αλλά και κατά τη διάρκεια ολόκληρης της ζωής της αφού τα σημάδια στη ψυχή της δεν θα σβήσουν ποτέ...

Σε τριτοκοσμικές και οπισθοδρομικές κοινωνίες υπάρχουν περιπτώσεις που ο δράστης αθωώνεται και το θύμα καταδικάζεται! Ωστόσο, παρατηρείται ακόμα και σε κοινωνίες του δυτικού κόσμου
-όπως η δική μας- η σοκαριστική τοποθέτηση: "εντάξει, τα ήθελε ο κώλος της με αυτά που φορούσε!" Το γράφω "ωμά", διότι το έχω ακούσει ο ίδιος λέξη προς λέξη. Εξάλλου, οι περισσότεροι το έχετε ακούσει και ακόμα χειρότερα, τη στιγμή αυτή που διαβάζετε αυτές τις λέξεις, ορισμένοι από εσάς συμφωνείτε με την παραπάνω πρόταση.

Για όλους εκείνους, για όλους εσάς που ενδεχομένως θα σκεφτείτε πως το θύμα ήταν "ξέκωλο" και θα δικαιολογήσετε τον βιαστή, θα ήταν ορθό να γνωρίζετε πως αν ένας άνδρας βλέπει τη γυναίκα ως σεξουαλικό αντικείμενο, τότε πάντα θα την βλέπει ως σεξουαλικό αντικείμενο, είτε φοράει παντελόνι, είτε φοράει μίνι φούστα. Και προφανώς δεν φταίει ΠΟΤΕ καμία γυναίκα, σε καμία απολύτως περίπτωση και με καμία απολύτως εξαίρεση όταν εκείνη βιαστεί, διότι είναι δικαίωμά της να φοράει ότι θέλει και να ντύνεται όπως επιθυμεί. Ο μόνος που φταίει είναι το αρρωστημένο μυαλό ορισμένων ανδρών...

Γράφω τα παραπάνω με αφορμή ένα σατυρικό βίντεο που παρακολούθησα σχετικά με πρόσφατους βιασμούς στην Ινδία, όπου οι σεξουαλικές επιθέσεις εναντίον γυναικών έχουν αυξηθεί δραματικά. Το βίντεο μπορείτε να το παρακολουθήσετε εδώ:

Οι Scorpions τραγουδούν Μαρινέλλα

To 1990 στην Αθήνα οι Scorpions τραγούδησαν το "Αγάπη μου" που ερμήνευσε στο παρελθόν η Μαρινέλλα. Ο κόσμος κατενθουσιάστηκε από την προσπάθεια του Κλάους να τραγουδήσει στα ελληνικά και όπως μπορείτε να δείτε στο βίντεο έγινε... χαμός!

Το φιλί της ζωής που έσωσε ένα σκυλάκι

Πυροσβέστης στην Χιλή έκανε τεχνητή αναπνοή σε σκύλο που είχε χάσει τις αισθήσεις του μετά από πυρκαγιά και του έσωσε τη ζωή. Δείτε στο βίντεο το συγκινητικό βίντεο.

Πρωταγωνιστής σε θέατρο στην Ισπανία

 Αλικάντε, Ισπανία, Μάιος 2000. Με κοντό μαλλί τότε, 21 χρόνων... Δεν ήθελα εκείνον τον ρόλο, αφού ο πρωταγωνιστής κάπνιζε. Αλλά δεν τον ήθελε κανένας άλλος. Οι υπόλοιποι ρόλοι είχαν ήδη δοθεί, αρά καταλήξαμε σε δύο πρόσωπα, σε έναν φίλο μου Ισπανό και σε μένα. Θα ρίχναμε κορώνα ή γράμματα. Εγώ ευχόμουν τότε να μην κέρδιζα εκείνον τον ρόλο. Τελικά έπεσε η... κορώνα κι εγώ έπρεπε να παίξω τον ρόλο του πρωταγωνιστή. Και ως αποτέλεσμα έζησα μια από τις σπουδαιότερες εμπειρίες της ζωής μου...Το θυμάμαι σαν να ήταν χθες και θα ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας. Είναι μόνο μερικά λεπτά από το έργο. Πέρασα και ελληνικούς υπότιτλους. Η κορυφαία στιγμή ήταν το χειροκρότημα των Ισπανών όταν βγήκα ξανά στη σκηνή στο τέλος. Το βλέπω και σήμερα και ανατριχιάζω ακόμα...

Εθνική Ελλάδος 2004, η μεγαλύτερη έκπληξη της ανθρωπότητας, 9 χρόνια από τότε.

ΠΕΡΑΣΑΝ ΚΙ ΟΛΑΣ 9 ΧΡΌΝΙΑ... ΑΝ ΣΤΟ ΠΟΔΌΣΦΑΙΡΟ ΥΠΗΡΧΑΝ ΝΌΜΟΙ, ΤΟΤΕ ΚΑΤΑΡΓΗΘΗΚΑΝ ΣΤΙΣ 4 ΙΟΥΛΊΟΥ ΤΟΥ 2004. Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΚΠΛΗΞΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΊΑ ΤΟΥ ΑΘΛΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΌΧΙ ΜΌΝΟ. ΤΟ ΠΡΏΤΟ ΑΟΥΤΣΑΙΝΤΕΡ ΤΗΣ ΔΙΟΡΓΆΝΩΣΗΣ, Η ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΤΦΕΡΕ ΝΑ ΚΑΤΑΚΤΉΣΕΙ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΥΠΕΛΛΟ.

Μια ομάδα, η οποία είχε συμμετάσχει ξανά στο ίδιο τουρνουά, 24 χρόνια πριν... Μια ομάδα, της οποίας το πρωτάθλημα ήταν (και είναι) ένα από τα πιο αναξιόπιστα και κακής ποιότητας στην Ευρώπη. Μια ομάδα που ξεκίνησε το ευρωπαϊκό ως το πρώτο αουτσάιντερ της διοργάνωσης. Το γκολ του Χαριστέα στον τελικό και το σφύριγμα της λήξης ήταν από τις πιο ευτυχισμένες στιγμές στη ζωή μου. Ομως η πιο ανατριχιαστική ήταν λίγα λεπτά πριν την έναρξη του αγώνα όταν μέσα σε ένα γήπεδο του εξωτερικού, στο «Ντα Λουζ» της Λισσαβόνας, 30.000 Ελληνες από κάθε γωνιά της γης τραγουδούσαν όλοι με μια φωνή τον Εθνικό μας Υμνο. Εβλεπες συμπατριώτες μας από Kύπρο, Αυστραλία, Η.Π.Α., Καναδά, Γερμανία, Αγγλία, Αφρική, Ασία, από κάθε νησί και κάθε πόλη της Ελλάδας να τραγουδούν όλοι μαζί, για την Εθνική της χώρας μας, όλοι μαζί για τη νίκη. Σε κάθε παιχνίδι που δίναμε, οι αντίπαλοί μας ήταν το φαβορί!

Και σε κάθε παιχνίδι κερδίζαμε! Την οικοδέσποινα Πορτογαλία την κερδίσαμε και στην πρεμιέρα, αλλά και στον τελικό. Στον τελικό οι Πορτογάλοι δεν δημιούργησαν καμία κλασική ευκαιρία σε όλη τη διάρκεια του αγώνα. Ήμασταν καλύτεροι, όπως και στο πρώτο ματς. Καλύτεροι ήμασταν και από τους Γάλλους και αρκετά τυχεροί απέναντι στους Τσέχους, αλλά και με τους Ρώσους, οι οποίοι έχασαν μεγάλη ευκαιρία προς το τέλος του αγώνα για να κάνουν το 3-1 και να δώσουν την πρόκριση στους Ισπανούς! Στα τρία νοκ - αουτ παιχνίδια με Γαλλία, Τσεχία και στον τελικό με την Πορτογαλία, ο μόνος που κατάφερε να σκοράρει ήταν ο... Τζίμι Τζαμπ που μπήκε μες στα δίχτυα λίγο πριν το τέλος !

 Πάντα θα βρίσκουμε την ευκαιρία να ισοπεδώνουμε τα πάντα. Οπως για παράδειγμα εκείνοι που ισχυρίζονται ότι δεν παίξαμε καλή μπάλα. Μα Βραζιλία ή Ισπανία δεν είμασταν ποτέ, για αυτό και ήταν απίθανο το αποτέλεσμα. Και πλέον, ακόμα και οι μεγαλύτερες ομάδες στον κόσμο δίνουν μεγάλο βάρος στις άμυνές τους... Υπάρχουν και τα... πνεύματα αντιλογίας που λένε ότι η μεγαλύτερη έκπληξη ήταν όταν οι Δανοί σηκώθηκαν από τις διακοπές τους σε Κρήτη και Χαλκιδική, πήραν τη θέση της Σερβίας και κατέκτησαν το ευρωπαϊκό. Ομως οι Δανοί είχαν στο ρόστερ τους παίκτες παγκόσμιας κλάσης όπως ήταν τα αδέλφια Λάουντρουπ. Εξάλλου, ως εθνική είχαν μια σημαντική προϊστορία στο ποδόσφαιρο. Εμάς δεν μας ήξερε ούτε η... μάνα μας. Τέλος πάντων, όλοι οι παίκτες της Εθνικής μας έδωσαν το 100% και κατάφεραν το ακατόρθωτο.

Ομως... Πιστεύω ακράδαντα πως αν έλειπε κάποιος από τους παίκτες, ίσως και να φτάναμε στον τελικό, όμως αν δεν υπήρχε ο Ρεχάγκελ, τότε σίγουρα δεν θα τα καταφέρναμε. Με οποιονδήποτε άλλο προπονητή δεν θα πετυχαίναμε τίποτα. Ηταν άσχημο και αχαριστία όταν αρκετοί άρχισαν να καταφέρονται εναντίον του. Μας χάρισε κάτι που δεν το είχαμε φανταστεί ούτε στα πιο τρελά μας όνειρα, αλλά εμείς πάντα βρίσκαμε κάτι για να τον κατηγορήσουμε...

Αυτός που άκουσε τα χειρότερα όλα αυτά τα χρόνια ήταν ο Χαριστέας. Η αχαριστία στον μεγαλύτερό του βαθμό. Μέχρι και το γκολ στον τελικό σημείωσε. Ποτέ δεν μου πέρασε από το μυαλό να πω κακή κουβέντα για τον Χαριστέα. Πιθανότατα τις επόμενες χρονιές δεν άξιζε να αγωνίζεται στην Εθνική μας. Είχε μεγαλώσει, ήταν πιο αργός, δεν... έστριβε και οτιδήποτε άλλο, αλλά όχι και να τον βρίζουμε. Δεν θα μπορούσα ποτέ να καταφερθώ εναντίον οποιουδήποτε μέλους της Εθνικής που κατέκτησε το ευρωπαϊκό. Μας προσέφεραν αυτή την απίστευτη χαρά, στιγμές που θυμόμαστε ξανά τώρα και όλοι μαζί αναπολούμε, χαιρόμαστε και ανατριχιάζουμε...

Τα ξένα πρακτορεία ειδήσεων έχουν από τότε να δείξουν κάτι καλό για τη σημερινή Ελλάδα. Μόνο για κρίση, έξαρση της εγκληματικότητας, πυρκαγιές βία και ξύλο... Δεν ξέρω πότε κι αν ποτέ θα δούμε ξανά εκατομμύρια Ελληνες σε όλο τον πλανήτη να βγαίνουν στο δρόμους με δάκρυα χαράς και να πανηγυρίζουν όλοι μαζί. Μέχρι στιγμής πάντως μόνο ο αθλητισμός το κατάφερε. Το 1987 η Εθνική του μπάσκετ και το 2004 η Εθνική του ποδοσφαίρου. Κι αν κάποτε επαναληφθούν παρόμοιες σκηνές, λογικά μόνο κάποια Εθνική μπορεί να μας τις προσφέρει. Για αυτό είναι ευχή μου να την αγαπάμε και να την σεβόμαστε, για αυτό που είναι και για αυτά που μας προσέφερε...

 Είναι μοναδικό συναίσθημα να ξέρεις ότι την ίδια στιγμή εκατομμύρια συμπατριώτες σου σε όλο τον κόσμο, πανηγυρίζουν και είναι ευτυχισμένοι για το ίδιο πράγμα για το οποίο πανηγυρίζεις και χαίρεσαι κι εσύ. Δείτε στα βίντεο τη στιγμή του εθνικού ύμνου, το γκολ του Χαριστέα από ερασιτεχνική λήψη, καθώς και πανηγυρισμούς από Ελληνες του εξωτερικού. Ακόμα και σήμερα έχω στον τοίχο του δωματίου μου τις αφίσες με το κύπελλο, το γκολ του Χαριστέα, τον Ρεχάγκελ και ολόκληρης της ομάδας. Και θα μείνουν εκεί και για όταν με αξιώσει ο Θεός και κάνω γιο για να κοσμούν το δικό του δωμάτιο.

 ,   

Η μυστική ζωή των σκύλων

Ισχύει ότι μεγαλώνοντας με έναν σκύλο, καταπολεμάται το στρες και μειώνεται σημαντικά η πιθανότητα καρδιακού επεισοδίου; Παρακολουθήστε ένα μοναδικό, εξαιρετικό ωριαίο ντοκιμαντέρ του BBC για τη συμπεριφορά των σκύλων και τη ξεχωριστή σχέση που έχουν με τον άνθρωπο. Επίσης, ενημερωθείτε για την εξέλιξή του μέσω του λύκου και μάθετε γιατί τα σκυλιά είναι τόσο καλοί στο να διαβάζουν τα συναισθήματά μας... Ενα βίντεο που όλοι οι φίλοι των σκύλων πρέπει να δουν.

Η λύση για την πάταξη του χουλιγκανισμού

Αυτή η εικόνα είναι το σημαντικότερο που αξίζει να κρατήσουμε από τους τελικούς του μπάσκετ. Ο παίκτης του Ολυμπιακού, Χάινς πήγε στα αποδυτήρια του Παναθηναϊκού για να συγχαίρει τους αντιπάλους του για την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Σπουδαίο δεν είναι να ξέρεις να κερδίζεις, αλλά να ξέρεις να χάνεις... Και αναμφίβολα πολλοί οπαδοί ΟΛΩΝ των ελληνικών ομάδων δεν ξέρουν να χάνουν, για αυτό μετατρέπονται σε ψυχοπαθή και βίαια όντα...


Προσωπικά, η μόνη λύση για να μην ξαναδούμε αυτό το σίχαμα με κουκουλοφόρους χούλιγκαν να εισέρχονται στον αγωνιστικό χώρο για να βιαιοπραγήσουν εναντίον των αντιπάλων παικτών, των διαιτητών (αλλά και των παικτών της ομάδας τους) είναι να παρακολουθούν τους αγώνες μόνο γυναίκες και παιδιά έως 16 ετών. Για τα πρώτα τρία χρόνια σε όλες τις ομάδες και στη συνέχεια όποια ομάδα δημιουργεί επεισόδια, τότε θα συνεχιστεί το μέτρο αυτό και για τα επόμενα 5 χρόνια... Οποιοδήποτε άλλο μέτρο είναι μοιραίο να αποτύχει, όπως αποτυγχάνει όλα αυτά τα χρόνια στα πρωταθλήματα της χώρας μας. Αυτό επειδή η ψυχολογία του όχλου είναι τόσο ισχυρή που οι 50 χούλιγκαν που ξεκινούν τα επεισόδια, επηρεάζουν άλλους 500... Και στο κάτω, κάτω, εδώ ο κόσμος δεν έχει να φάει, γονείς δεν έχουν να μεγαλώσουν τα παιδιά τους, άνθρωποι αυτοκτονούν, η Πατρίδα μας ξεπουλιέται και ορισμένοι πλακώνονται για.... ομάδες!

Η γιαγιά και το σκυλάκι της στη θεομηνία της Οκλαχόμα

Η γιαγιά στο βίντεο ζούσε εδώ και αρκετά χρόνια μαζί με τον καλύτερό της φίλο, το σκυλάκι της. Μετά τoν χθεσινό καταστροφικό τυφώνα στην Οκλαχόμα, η Μπάρμπαρα Γκαρσία νόμιζε ότι δεν θα έβλεπε ποτέ ξανά τον "Τότο". Τη στιγμή όμως που μιλούσε στις ειδήσεις του CSB δίπλα στα συντρίμμια του σπιτιού της, συνέβη το απρόσμενο !

Στήριγμα και αληλλεγγύη

Η αξία του να βοηθάς τον συνάνθρωπό σου είναι ίσως η σημαντικότερη που υπάρχει. Παρακολουθήστε αυτό το υπέροχο βίντεο. Μας προβληματίζει και μας προκαλεί την αισιοδοξία πως υπάρχει ελπίδα στον κόσμο μας...

Ελληνίδα βουλευτής φοράει γούνα στα έδρανα

Η Μαρία Αλεξίου είναι βουλευτής Νομού Καστοριάς για τη Νέα Δημοκρατία. Ισως δεν γνώριζε, άρα είναι άσχετη και επικίνδυνη ή γνώριζε και απλά είναι ασυναίσθητη, απαθής και προκλητική ξέροντας ότι εκατομμύρια ζώα, από αλεπούδες μέχρι κάστορες βασανίζονται κάθε χρόνο στα εργοστάσια παραγωγής γούνας σε όλο τον κόσμο. Τα ζώα μένουν αναίσθητα μετά από χτυπήματα που δέχονται στο κεφάλι και έπειτα οι υπάλληλοι ξεφλουδίζουν το δέρμα, ενώ τα ζώα είναι ζωντανά. Ολα αυτά το 2013 και για την ευχαρίστηση ορισμένων ηλίθιων γυναικών που νομίζουν ότι γίνονται πιο γοητευτικές φορώντας γούνα, όμως στα μάτια ενός αξιοπρεπούς άνδρα έχουν γίνει πιο αποκρουστικές από ποτέ...