Ο σκύλος, η φώκια και το δελφίνι. Μια ιστορία που θα αγαπήσετε.

 Τρία από τα πιο υπέροχα πλάσματα του Θεού και της φύσης, το δελφίνι, η φώκια και ο σκύλος έχουν την ικανότητα να ξυπνήσουν μέσα μας τα πιο δυνατά συναισθήματα. Ο Γκρίζλι είναι ο σκύλος που θα δείτε στο υπέροχο βίντεο. Πριν μερικά χρόνια πήγε μαζί με το αφεντικό του σε μια παραλία της Καλιφόρνια, στην Αμερική. Εκεί βρήκαν μια ετοιμοθάνατη φώκια. Την πήγαν στην τοπική ένωση αποκατάστασης τραυματισθέντων ζώων, αλλά είπαν πως δεν μπορούν να βοηθήσουν τη φώκια και πρότειναν να την αφήσουν να πεθάνει, διότι ήταν και αυτό μέρος της φύσης. Ομως ο Γκρίζλι και το αφεντικό του δεν μπόρεσαν να αφήσουν την φώκια αβοήθητη να πεθάνει. Ετσι, την πήραν σπίτι. Ο σκύλος κρατούσε καθημερινά συντροφιά στη φώκια, μέχρι που εκείνη έγινε καλά και επέστρεψε στη θάλασσα. Από τότε ο Γκρίζλι λάτρεψε τα δελφίνια και τις φώκιες και πήγαινε συχνά με το αφεντικό του στη θάλασσα για να βρει τους φίλους του και να κολυμπήσει μαζί τους. Και το έκανε ακόμα και την τελευταία ημέρα της ζωής του, στα 18 του χρόνια όταν πέθανε από καρκίνο... Η ιστορία αυτή στο βίντεο που θα παρακολουθήσετε.

KAΛΟ ΠΑΣΧΑ !

Με αφορμή την Μεγάλη Εβδομάδα και τη θυσία του Χριστού να σταυρωθεί για τις αμαρτίες του κόσμου, ανεβάζω ένα υπέροχο τραγούδι που αναφέρεται στη σχέση της μάνας και του παιδιού που αντικατοπτρίζεται σε εκείνη της Παναγιάς και του Χριστού. "Οι Πόνοι της Παναγιάς" γεμάτη από Ελλάδα, Κώστας Βάρναλης στην ποίηση, Λουκάς Θάνου στη μουσική και Νίκος Ξυλούρης στην εκτέλεση.

Χατσίκο... Το συγκινητικότερο έργο (Hatchi - Based on a true story)

Τις δύο τελευταίες φορές που δάκρυσα ήταν επειδή συγκινήθηκα με κάτι που αφορούσε τα ζώα. Ενα βίντεο με το Λιοντάρι τον Κρίστιαν που ξανασμίγει με τα αφεντικά του (http://axion-esti.blogspot.com/2008/08/most-moving-video-of-all-time.html), τον άδικο θάνατο του δαμαστή των άγριων ζώων, Stewe Irwin ή και τον θάνατο του δικού μου σκύλου. Στη ταινία Χατσίκο δάκρυσα περισσότερο από κάθε άλλη. Διότι δείχνει πόσο μπορεί ένας σκύλος να δεθεί με τον άνθρωπο και πόσο πιστός μπορεί να μείνει ακόμα και μετά το θάνατο του αφεντικού του και μέχρι το δικό του θάνατο. Μία αγάπη που χαρακτηρίζεται από αγνή και καθαρή ανιδιοτέλεια, αφού τα εννιά χρόνια καθημερινής προσμονής δείχνουν στον ανώτατο βαθμό την καθαρότητα της ψυχής και των συναισθημάτων του ζώου.
Το έργο αυτό είναι βασισμένο στην αληθινή ιστορία του Χατσίκο, ο οποίος γεννήθηκε στην Ιαπωνία το 1923 και υιοθετήθηκε από τον καθηγητή Εϊζαμπούρο Ουένο. Ο καθηγητής πήγαινε καθημερινά στο πανεπιστήμιο του Τόκιο με το τρένο και ο Χατσίκο τον συντρόφευε μέχρι τον σταθμό και τον περίμενε εκεί ώσπου εκείνος να επιστρέψει. Δύο χρόνια αργότερα ο Ουένο υπέστη καρδιακό επεισόδιο και απεβίωσε, αλλά ο αγαπημένος του σκύλος συνέχισε να πηγαίνει καθημερινά στον σταθμό για τα επόμενα εννέα (!!!) χρόνια περιμένοντας μάταια το αφεντικό του να επιστρέψει... Και μόνο που το γράφω δακρύζω. Δείτε το, θα σας αρέσει και θα σας κάνει καλό.

Πηγή έμπνευσης, πίστης και αισιοδοξίας: Nick Vujicic, Νικ Βούζιτιτς.

Είχα ανεβάσει πριν δυο χρόνια το συγκεκριμένο βίντεο. Αρκετοί δεν το είδαν ποτέ, άλλοι απλά το ξέχασαν. Το ανεβάζω ξανά διότι το θεωρώ πολύ σημαντικό, εκπαιδευτικό και ελπιδοφόρο.
1) Οταν γκρινιάζουμε για μικροπράγματα -και σίγουρα αυτό συμβαίνει σε όλους μας, σε ορισμένους πιο σπάνια, σε άλλους πιο συχνά- ας παρακολουθούμε το βίντεο αυτό. Θα μας βοηθήσει να βλέπουμε τη ζωή και την καθημερινότητά μας με άλλο μάτι.
2) Oσοι δεν πιστεύουν στον Θεό ή τουλάχιστον όσοι προσπαθούν να πείσουν τον κόσμο ότι δεν υπάρχει Θεός, ας παρακολουθήσουν το βίντεο αυτό, όχι τόσο για να πιστέψουν, αλλά για να αντιληφθούν ότι χάρη στην ισχυρή του πίστη στον Θεό, ο πρωταγωνιστής του βίντεο κατάφερε να εμπνεύσει, να δώσει κουράγιο και δύναμη και να άλλαξει τη ζωή προς το καλύτερο σε εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο δίνοντάς τους νόημα και ελπίδα.

Eνα ακόμα θαύμα της φύσης.

To μητρικό ένστικτο είναι ίσως το ισχυρότερο στη φύση. Αλλο ένα εντυπωσιακό βίντεο μέσα από το ζωικό βασίλειο. Μας το χαρίζει το National Geographic.

ΤΗΣ ΑΡΝΗΣ ΤΟ ΝΕΡΟ

Το 2006 οι ελληνικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί έπαιξαν περίπου 8.500 φορές το τραγούδι της Ελενας Παπαρίζου, "Ζιγκολό". Την ίδια χρονιά, σε πείσμα του καταναλωτισμού και της παγκοσμιοποίησης, ο Σταύρος Σιόλας έγραφε τους στίχους και μελοποιούσε το τραγούδι "Της Αρνης το νερό", το οποίο ερμήνευσε ο ίδιος κερδίζοντας το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Τραγουδιού της Θεσσαλονίκης. Ενα εξαιρετικό τραγούδι, από τα κορυφαία των τελευταίων 10 ετών με έντονο το ελληνικό στοιχείο και την παράδοση, πλημμυρίζει από πάθος και υπερηφάνεια. Τόσο δυνατό που φέρνει και δάκρυα στα μάτια (Ο μύθος λέει πως αν πιεις νερό από την Αρνη, ξεχνάς όσους αγάπησες). Τα Μ.Μ.Ε. ελάχιστα αναφέρθηκαν σε αυτό, αν και ο τόπος μας έχει τόση ανάγκη από ποιότητα και αυθεντική Ελλάδα. Ανεβάζω αυτό το τραγούδι, είτε για να το θυμηθούμε ξανά, είτε για να το ακούσουμε για πρώτη φορά. Μπράβο στον Σταύρο Σιόλα, ο οποίος έχει γράψει και ερμηνεύσει κι άλλα πανέμορφα τραγούδια που μπορείτε να βρείτε στο youtube...
Λίγα χρόνια αργότερα, η ελληνική τηλεόραση μας έδειξε για 3 λεπτά μία από τις καλύτερες φωνές που έχουν περάσει από τα μουσικά ριάλιτυ. Ο Βασίλης Παχής ερμήνευσε εξαιρετικά το "Της Αρνης το νερό" και κέρδισε τα εύσημα της κριτικής επιτροπής για τη μοναδική του φωνή και ερμηνεία. Ωστόσο, δεν κατάφερε ούτε να προκριθεί στον τελικό, αφού αποδείχτηκε περίτρανα ότι η φωνή δεν είναι το βασικό κριτήριο για να ξεχωρίσει σήμερα ένας νέος καλλιτέχνης. Και δυστυχώς το περιστατικό αυτό, είναι μια μικρογραφία όλων των επαγγελμάτων στη σημερινή ελληνική κοινωνία. Παρακολουθείστε τα δύο βίντεο.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ ΠΟΥ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ ΤΗΝ 25η ΜΑΡΤΙΟΥ ΚΑΙ...

... για τους Ελληνες σε όλο τον κόσμο. Σε ένα μικρό βιντεάκι, ολόκληρη η Ελλάδα που αγαπάμε. Μακρυά από βία, εγκληματικότητα, εσωτερική διχόνοια, ανθελληνισμό, ψευτο-προοδευτισμό και παγκοσμιοποίηση.
Η Ελλάδα με τη θάλασσα, τον ήλιο, τα νησιά, τα βουνά, τις παραδόσεις, τα μνημεία, το μπουζουκάκι...

Είσαι εξυπνότερος από ένα χιμπατζή; (εγώ όχι πάντως...)

Οι ερευνητές στο Ινστιτούτο Max Planck στη Γερμανία καταγράφουν τις ευρηματικές προσπάθειες ενός θηλυκού χιμπατζή να πάρει ένα απρόσιτο φιστίκι από τον πάτο από ένα σωλήνα.

Yianni, Reflections of Passion

Mία από τις καλύτερες επανεκτελέσεις του "Reflection of Passion". Πανέμορφη μουσική που συνέθεσε ο συμπατριώτης μας, Yianni. Πιάνο παίζει ένα νεαρό παιδί από τη Ρωσία. Δείτε με πόση μαεστρία και χάρη τα δάχτυλά του χαϊδεύουν τα πλήκτρα, σαν το πρόσωπο μιας γυναίκας που αγαπάει δίχως όρια...

Feel the joy of giving...

Kατ' αρχήν να σας ευχαριστήσω θερμά για τα όμορφα σχόλιά σας και στο facebook και στο email για το προηγούμενό μου άρθρο σχετικά με τα αξέχαστα παιδικά μας χρόνια http://axion-esti.blogspot.com/2011/02/blog-post_28.html Επίσης, χαίρομαι που γελάσατε με το βίντεο - καραόκε. Καλό το παρελθόν, αναγκαία τα τραγούδια, οι γιορτές και η διασκέδαση, αλλά να μην ξεχνάμε το αληθινό νόημα της ζωής, να βοηθάμε ο ένας τον άλλον και να καταπολεμάμε την αδικία, όπου κι αν την συναντάμε. Δείτε σας παρακαλώ αυτό το συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ. Ο προβληματισμός που θα σας μείνει στο τέλος είναι απαραίτητος για όλους μας.

Video Ριτα - Ριτακι. Αποκριες.

Η ζωή μας τότε ήταν πάντα καλοκαίρι!

H γλυκιά νοσταλγία είναι όμορφο πράγμα, διότι ξέρεις ότι έζησες σημαντικές στιγμές και ένιωσες ισχυρά συναισθήματα.
Και με βάση τις όμορφες εμπειρίες του παρελθόντος, μπορείς να ατενίζεις με αισιοδοξία ένα  απρόβλεπτο και σκοτεινό μέλλον.

Θυμάμαι, που στις 12.30 τα μεσάνυχτα έπαιζα κρυφτό. Δεν φοβόμασταν, διότι δεν υπήρχε λόγος. Πόρτες ανοιχτές, αυτοκίνητα ξεκλείδωτα.
Θυμάμαι, στα τρία κόρνερ πέναλτι... Τυχάκια, αγγελάκια, μπασκετάκι ρολόι, μονό στα 11 ή στα 21.
Θυμάμαι, τα παλιά λεωφορεία όταν βάζαμε τα φραγκοδίφραγκα δραχμούλες ή τις πετρούλες μέσα στο κουτάκι με τα κέρματα δίπλα στον οδηγό για να ακουστεί ότι ήταν πολλά! Και επειδή το κουμπί για να ανοίξει η πόρτα ήταν ψηλά, πηγαίναμε μπροστά και μας άνοιγε ο οδηγός.
Στο σχολείο, την μια βδομάδα πρωί, την άλλη απόγευμα. Στις 14.00 ξεκινούμε, 13.25 τελείωναν οι πρωινοί. 13.30 είμασταν εκεί και παίζαμε μπάλα για μισή ώρα.
Στο διάλλειμα με το πλαστικό μπουκαλάκι της πορτοκαλάδας που πλέον έχει καταργηθεί. Το βάζαμε όρθιο όταν εκτελούσαμε τα κόρνερ και πλαγιαστό με τη βάση όταν βαράγαμε τα πέναλτι.
Θυμάμαι, σφαλιάρες από τον διευθυντή του δημοτικού επειδή κοροϊδεύαμε τα κορίτσια.
Το πρωί Σάββατο και Κυριακή παιδικά, Στρουμφάκια, Νιλ Χόλγκελσον, τρεις σωματοφύλακες, Χάιντι, Κάντι Κάντι... Μετά λαϊκή και καρπούζια που μύριζαν από χιλιόμετρα, χωρίς ορμόνες και χημικά...
Ηλεκτρονικά πακ μαν και το ποδοσφαιράκι το καθιστό με Αργεντινή ημιτελικό και Γερμανία τελικό. Με γκολ είτε από τη γωνία της μεγάλης περιοχής, είτε με σέντρα και κεφαλιά ή γυριστό.
Αργότερα ήρθε και το ΝΒΑ JAM! 20 δραχμές και αργότερα ακρίβυνε έγινε... 50άρικο.
Θυμάμαι, που περιμέναμε πότε θα έρθουν τα πρώτα παγωτά και μετράγαμε πόσα είχαμε φάει. Μέχρι και παγωτό ΑΣΤΥ υπήρχε...
Ποδήλατο BMX, κολιές και λιωμένο λάστιχο. Τσίχλες με 5 δραχμές... Αυτοκόλλητα πανίνι και κάλαντα Χριστούγεννα - Πρωτοχρονιά.
Βιντεοκασέτες, όλα τα Ρόκι και τα Ράμπο, Επιστροφή στο Μέλλον, Ο Μπάτσος του Μπέβερλι Χιλς, Καράτε Κιντ, Ιντιάνα Τζόουνς...
Οσο κι αν δεν θέλεις, δεν μπορείς την αλήθεια να την κρύψεις:
Η ζωή μας τότε ήταν πάντα καλοκαίρι!

ΔΙΑΣΠΟΡΑ - ΕΤ3. Μια ηλιαχτίδα φωτός στο σκοτάδι της (ανθ-) ελληνικής τηλεόρασης

Θα ήθελα να δώσω από το μπλογκ μου τα συγχαρητήριά μου στην ΕΤ3 και τη δημοσιογράφο Χρύσα Σάμου για την κορυφαία ίσως εκπομπή της ελληνικής τηλεόρασης, την "ΔΙΑΣΠΟΡΑ". Προβάλλεται κάθε Σάββατο στις 13.30 και σε επανάληψη κάθε Τρίτη στις 00.30.
Αφιερώνεται στους Ελληνες του εξωτερικού που νιώθουν ακαταμάχητη νοσταλγία για την Πατρίδα, ένα συναίσθημα που μπορεί να συγκριθεί μόνο με τον έρωτα. Οι συμπατριώτες μας ακούνε την λέξη Ελλάδα και δακρύζουν από συγκίνηση, ενώ παράλληλα πονάνε για τα σημερινά της χάλια. Ωστόσο, πάντα την αγαπούν και τους λείπει, διότι η Ελλάδα είναι η ιστορία της, ο πολιτισμός της, η μουσικής της, ο ήλιος της, τα βουνά της, τα νησιά της και οι ήρωές της. Οχι το διεφθαρμένο και βρώμικο κράτο της και η τραμπούκικη και ανήθικη κοινωνία της. Για τον Ελληνα της διασποράς θα ισχύει πάντα "Οπου ζω, Ελλάδα".

Μίκης παντού και πάντα...

Α ρε Μίκη τι κομματάρες έχεις γράψει... Πέντε από τα χιλιάδες διαμάντια. Τραγούδια που μας κάνουν να νιώθουμε περήφανοι ως Ελληνες (Αν βάλω περισσότερα θα κολλήσει η σελίδα)

ΨΗΤΟΠΩΛΕΙΟ "ΓΙΩΡΓΟΣ" ΣΤΗΝ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ. ΕΓΓΥΗΣΗ ΣΤΟ ΣΟΥΒΛΑΚΙ ΑΠΟ ΤΟ 1985.

Από το 1985 λειτουργεί ο "Γιώργος" το πιο γνωστό και καλύτερο ψητοπωλείο της Αθήνας. Βρίσκεται στην καρδιά της Ηλιούπολης, στην κεντρική πλατεία. Το πιο καθαρό, αγνό και εύγευστο σουβλάκι, είτε καλαμάκι χοιρινό, είτε κοτόπουλο. Στην κορυφή της πυραμίδας βρίσκεται η μοναδική του πίτα. Μακριά από λίπη και λάδια, η πίτα του "Γιώργου" είναι η κορυφαία που έχετε δοκιμάσει. Εξαιρετικό και το μπιφτέκι του, από φρέσκα και επιλεγμένα υλικά, καθώς και ο ξεχωριστός γύρος. Δεν είναι τυχαίο ότι πολύ γνωστά πρόσωπα του αθλητισμού, του μουσικού πενταγράμμου και της υποκριτικής έχουν δοκιμάσει και προτιμούν το σουβλάκι του "Γιώργου". Από το πρωί που ανοίγει, μέχρι αργά το βράδυ που κλείνει, τα τρία αδέλφια: η Γιώτα, ο Νίκος και ο Φώτης Παναγόπουλος (τα ονόματα με αλφαβητική σειρά) βρίσκονται εκεί, επιτηρούν για την άριστη λειτουργία του μαγαζιού και απαντούν με χαμόγελο στις απορίες σας. Το τηλέφωνο για παραγγελίες είναι 210 9962052. Στην πρώτη φωτογραφία διακρίνεται το εξωτερικό του ψητοπωλείου και στη δεύτερη φωτογραφία, ο αγαπημένος σε όλους μας Ελληνας καλλιτέχνης, Γιάννης Πλούταρχος μαζί με τον Νίκο, τον Φώτη και την μητέρα τους. Απολαύστε και χαμογελάστε, η ζωή είναι ωραία !

Ταλέντο...

Πολλές φορές κρίνουμε τον συνάνθρωπό μας από την φάτσα του. Αρκετές φορές πέφτουμε μέσα, αφού ένας άγριος και επιθετικός άνθρωπος έχει φάτσα αγριανθρώπου. Ωστόσο, είναι φορές που πέφτουμε έξω πανηγυρικά. Οπως για παράδειγμα στο βίντεο που θα παρακολουθήσετε. Ενδεχομένως, να μην έχουμε μεγάλες απαιτήσεις από το παιδί που βλέπουμε. Ελα όμως που στην πορεία αναδεικνύεται ένα απίστευτο ταλέντο που μας αναγκάζει να του δώσουμε συγχαρητήρια και να του βγάλουμε το καπέλο...

Ο ΣΟΝ ΚΟΝΕΡΙ ΑΠΑΓΓΕΛΕΙ ΚΑΒΑΦΗ

Αφού εμείς οι Ελληνες έχουμε παραμελήσει και ισοπεδώσει τον σπουδαίο πολιτισμό της χώρας μας, αρκετοί ξένοι, -μεταξύ αυτών και φημισμένες προσωπικότητες- μας θυμίζουν την ανυπέρβλητη αξία της. Απολαύστε τον Σον Κόνερι να απαγγέλει την "Ιθάκη" (1911, Κ. Καβάφης) σε μουσική του μέγιστου Βαγγέλη Παπαθανασίου.

ΤΑ ΖΩΑ ΜΙΛΑΝΕ !

ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ, ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΟ ΒΙΝΤΕΟ !

Παρακολουθήστε αυτό το απίθανο βίντεο με την εκτόξευση του διαστημοπλοίου ΑΤΛΑΝΤΙΣ και την αποκοπή του από τον πύραυλο, ο οποίος συνεχίζει τη δική του πορεία και πέφτει από το διάστημα όπου βρισκόταν στη θάλασσα. Οι κάμερες είναι εφαρμοσμένες πάνω στους πυραύλους και οι εικόνες που παρακολουθούμε εντυπωσιακές.

Γιατί δεν πρέπει να αγοράζουμε ζωάκια από PET SHOP (video)

Συνεχώς ακούμε ότι δεν πρέπει να αγοράζουμε σκυλιά ή άλλα ζώα από τα PET SHOPS, αλλά ορισμένοι δεν ξέρουμε για ποιον λόγο. Στο άρθρο αυτό θα εξηγήσω με λίγα λόγια γιατί η πώληση ζώων είναι απαράδεκτη και κατακριτέα και αποφέρει ψυχικά προβλήματα, αλλά και πρόωρο θάνατο στα ζώα.
Τα σκυλιά που πωλούνται σε PET SHOPS μεγαλώνουν σε εκτροφεία ζώων. Είναι όλα στοιβαγμένα μέσα σε πολύ μικρά κλουβιά όπου κουνιούνται ελάχιστα. Τους δίνεται ελάχιστο νερό και πολύ κακής ποιότητας τροφή. Τα κλουβιά σπάνια καθαρίζονται με αποτελέσμα τα σκυλιά να μεγαλώνουν μέσα σε ακαθαρσίες, βρομιές και αρρώστιες. Τα προβλήματα που κουβαλούν είναι πολλά και τις περισσότερες φορές ένα σκυλάκι που θα αγοραστεί από PET SHOP θα ζήσει πολύ λιγότερα χρόνια σε σχέση με τα 15 χρόνια που είναι ο μέρος όρος θνησιμότητάς τους.
Αγοράζοντας από τα PET SHOPS καλλιεργούμε όλη αυτή την κατάσταση. Ως εκ τούτου, η λύση είναι να επιλέγουμε ένα από τα εκατοντάδες καταφύγια ζώων που έχουν δημιουργήσει φιλόζωοι σε όλη την Ελλάδα ή να καταφύγουμε σε μια από τις φιλοζωικές εταιρείες. Οι φιλόζωοι μεταχειρίζονται πολύ καλύτερα τα ζώα και τους προσφέρουν καλύτερες συνθήκες μέχρι να επιλεγούν από μια άξια οικογένεια. Επιπλέον, είναι κρίμα να αγοράζουμε από τα PET SHOPS όταν η χώρα μας είναι γεμάτη από χιλιάδες αδέσποτα... Κλείνοντας, να επισημάνω ότι ένας από τους βασικούς τρόπους για την αποφυγή του πολλαπλασιασμού των αδέσποτων και ως εκ τούτου ο θάνατός τους από φόλες ή δυστυχήματα είναι η στείρωση, η οποία δεν επιφέρει το 2010 κανένα αρνητικό αντίκτυπο στο σκυλί. Και τώρα μπορεί να δείτε το βίντεο για του λόγου το αληθές των παραπάνω...